How to stack the odds in your favor?

What happens when you are sitting at the poker table, chips stacked to your side, cards in front of you? You are where you are because you have visions of winning. These mental images are strong and powerful, intoxicating to your senses.
You can see in your minds’ eye a great stack of chips, getting bigger and bigger, and then your vision flashes to the actual cash which this implies, seeing yourself literally rolling in a whole roomful of fifty dollar bills! Oh, aren’t those images fantastic? Are they not compelling?
You’ve probably read all you can about calculating the odds and have your own strategy in mind for success. You probably have a planned practical approach to the way in which you play. Have you, though, spent any time focusing and working upon the mental skills associated with the game?
Have you studied body language and learned how to read your fellow players? Have you learned how to give nothing away through your own sloppy body language?
Not only that, what have you learned about the unconscious workings of your mind and body which can all too easily, and quite literally, “give the game away”?
Such phrases as “give the game away”, “turn a blind eye” or “turn a deaf ear” have all been coined because this is what we literally do. If you do not want to hear something, you do not even hear it.
If you do not want to see something you will not see it. And the phrase “give the game away” comes, most definitely, from the tendency for one to crumble inadvertently under pressure.
Awareness is the first step in enabling change to happen. If you are aware that you’re not that good at reading others, or perhaps only intermittently manage to conceal your thoughts from other players, or that you lose when you should, in reality, have won, then you have work to do.
This work is not difficult; In fact, it’s a lot easier than you would ever believe possible to learn to control your unconscious thoughts and associated tell-tale physical behaviorisms.
With the help of hypnosis downloads designed for winning poker, you can learn how to be more aware to others unconscious behavior, whilst at the same time become an expert at concealing your own. You can easily learn how to not give the game away and to win more and often at poker. This is the best poker tip you will ever receive.
How you think dictates the outcome of every one of life’s experiences. You can learn to stack the odds in your own favor, simply by listening to a hypnosis download, designed for winning poker.
If you are going to gamble, then you may as well do everything in your power to create the best chance of winning. In poker this involves learning some mental skills.

lovely pokhara

Read More

A safe way to intestinal health.

Bacillus bacteria are good bacteria. According to health scientists, they are beneficial to your health. Most of them provide anti-bacterial properties and help clean your body of toxins, which can wreak havoc to your health.
By nature, bacteria are single-celled organisms. They do not have a nucleus in their cells, hence, they are called as prokaryotes, meaning, “Before the nucleus.” Bacteria are microscopic in size and invisible to human eye. But despite that, they can do some wonders.
Bacillus is bacteria that are considered probiotics. Probiotics are another term for friendly bacteria. They reside in colonies in your gastrointestinal tract, vaginal tract and mouth tract. They are particularly beneficial to your intestinal health. They serve as your protector against any invasion of harmful bacteria.
When you have ample amounts of bacillus bacteria in your body, your immune system is strengthened and you will have an army of protectors against diseases. Scientists called our internal ecosystem “human intestinal flora,” which influences your personal state of health and well being. It affects your physical and mental health, and even your metabolism.
Dwelling in the various regions of your digestive tract are more than 400 different species of microorganisms. These organisms make up almost four pounds of your total body weight and perform many tasks to your advantage.
They help your digestive system to function properly. Bacillus bacteria play a crucial role in maintaining the hormonal and chemical balance of your body. They affect your immune system. Even your energy can be increased by friendly bacteria.
Probiotics, since its introduction in 1989, has since been used and promoted by health professionals, private individuals, clinicians, and healthcare professional as something recommended for good health.
If you have bacterial imbalance in your body, you could contract illnesses ranging from minor to serious. Some of the minor disorders can be indigestion, food allergies and food sensitivities, constipation or diarrhea. You could also have acid reflux, difficulty losing weight and poor concentration.
An imbalance in the mouth could result in bad breath, gum disease and dental problems. Even your skin can be affected; hence, pimples, acne and eczema might start to appear. Painful joint inflammation, stiffness and even flu will attack.
At times, you may experience chronic yeast problems in your vagina tract, colon irritation, yeast infection, and intestinal infection due to the presence of bad bacteria. The pH level of your intestinal system is greatly affected by friendly bacteria.
In reverse, bacillus bacteria reduce bad cholesterol in your blood, detoxifies your body of detrimental chemicals eaten from foods or liquids. They strengthen your immune system by creating and assimilating B complex vitamins such as niacin, biotin, folic acid, B12 and riboflavin.
If you have been taking substances that can kill your friendly bacteria in your body, it is recommended to take supplements with bacillus bacteria. Some of the products that kill good bacteria are antibiotics, birth control pills, tea/coffee, radiation, stress, synthetic vitamins and chlorine.

By: admin

Read More

Titian Madonna and Child sells for record $16.9m

The oil on canvas painting had changed hands six times, according to Sotheby's

A 450-year-old Madonna and Child work by Titian has sold for $16.9m (£10.7m) in New York, setting a new auction record for the Renaissance master.

A Sacra Conversazione: The Madonna and Child with Saints Luke and Catherine of Alexandria was sold at Sotheby's to a European telephone bidder.
It beat the previous Titian auction record of £7.5m ($11.9m) paid at Christie's in London in December 1991.
That was the price achieved for the artist's Venus and Adonis painting.

 

Titian's masterpiece fell short of its high estimate of $20m

A spokeswoman for Sotheby's said A Sacra Conversazione was "one of only a handful of multi-figured compositions by Titian that remain in private hands".
It was also, she added, "the most important to appear at auction in decades".
Sotheby's said the oil on canvas work - painted around 1560 - had changed hands only six times during its life.
Prior to recent exhibitions in London, Paris and Amsterdam, it had not been seen publicly for 30 years.
In 2008 the National Gallery in London and the National Galleries of Scotland launched a joint appeal to buy a pair of Titain paintings for £50m each.
Enough was eventually raised to buy one of the paintings, Diana and Actaeon, for the nation. Funds are currently being sought to secure its partner, Diana and Callisto.

Read More

बाबुआमा खोजीको कथा कितावमा

 सात वर्षअघि स्वयंसेवक बनेर नेपाल आउँदा कोनर ग्रेननले सोचेका थिए, 'नेपाल बसाइको अनुभव पबमा सुन्दरीहरूका अगाडि गफ हाँक्न काम लाग्ला।' त्यतिखेर तीन महिना नेपाल बस्दा उनले ललितपुर गोदावरीस्थित 'लिटिल प्रिन्सेस हाउस'मा काम गरे। फर्केपछि पनि उनले त्यहाँ अनाथ बालबालिकालाई बिर्सन सकेनन्। सन् २००६ मा फेरि नेपाल आए। दोस्रोपटक ग्रेनन उक्त संस्थामा आउँदा त्यहाँ ४ देखि १० वर्षका १८ बालबालिका थिए। उनले फेरि
त्यहीँ काम गर्न थाले। यसबीच एक यस्ती महिला संस्थामा आइन्, जसले उनको जीवनमा ठूलो परिवर्तन ल्यायो। ती महिला अनाथालयमा रहेका आफ्ना दुई बच्चा भेट्न आएकी थिइन्। उनले आफू मरिसकेको भनी नक्कली प्रमाण पेस गरेर आफ्ना बच्चालाई दलालमार्फत् संस्थामा भर्ना गराएकी थिइन्। यो घटनाले बालबालिका ओसारपोसारमा ठूलो गिरोह सक्रिय रहेको ग्रेननले चाल पाए।
उनले त्यस्ता बालबालिकालाई उद्धार गर्न र अभिभावकसँग पुनर्मिलन गराउन २०६२ पुसमा 'नेक्स्ट जेनरेसन नेपाल' नामक संस्था खोले। र, अभिभावक खोज्ने अभियानमा लागे।
यही विषय समेटेर उनले हालै किताब लेखेका छन्, 'लिटिल प्रिन्सेस'।
ग्रेननको अनुभव समेटिएको यो पुस्तक क्यानडामा चर्चित छ। दुई साताअघि सार्वजनिक उक्त पुस्तक सर्वाधिक बिक्री हुने सूचीमा दोस्रो स्थानमा रहेको नेक्स्ट जेनरेसनले जनाएको छ। मंगलबारदेखि अमेरिकामा पनि पुस्तक बिक्री सुरु भएको छ।
सन् २००६ नोभेम्बर र डिसेम्बरमा ग्रेनन बाबुआमा मरिसकेको भनिएका बालबालिकाका तस्बिर र चिठी लिएर हुम्ला पुगेका थिए, तिनका अभिभावक खोज्न। त्यतिखेर उनीसँगै रहेका हिमाली नवीन समाजका धनबहादुर लामाले नागरिकसँग भने, 'यो पुस्तकमा राम्रो शिक्षाको लोभमा मृत्यु भइसकेको भनी नक्कली कागज बनाएर बालबालिकालाई तस्करको हातमा सुम्पने अभिभावक खोजी गर्दाको घटनाक्रम समेटिएको छ।'
पुस्तकको आधा अंशदेखि लामा पनि जोडिन पुगेका छन्। उनले १ सय ३६ बालबालिकाका अभिभावक खोज्ने जिम्मेवारी पाएका थिए। 'युनिसेफ र जिल्ला बाल विकास समितिको अनुरोधपछि प्रहरीले मातातीर्थ र थानकोटमा छापा मारी एउटा गैरसरकारी संस्थाले अलपत्र परेका १ सय ३६ बालबालिकाको उद्दार गरेको थियो,' लामाले भने।
'हुम्लाजस्ता द्वन्द्वग्रस्त क्षेत्रमा माओवादीले लगिदिने हुन् कि भनेर चिन्तित अभिभावकले नै आफ्ना केटाकेटी तस्करको हवाला गरेको पाइयो,' लामाले भने, 'तस्करमार्फत् काठमाडौं आइपुगेका ती केटाकेटीले यहाँ राम्रो शिक्षा त के, खाना र उपचार पनि राम्ररी पाएका थिएनन्।'
त्यसपछि ग्रेननका तीन र आफूसँगका पाँच गरी आठ जनाको टोली बालबालिकाको अभिभावक खोज्न हुम्ला पुगेको उनले बताए।
उनका अनुसार हुम्लाको सिमिकोट लेकबाट स्याम्नेको ओरालो झर्दा ग्रेनन हिँड्न नसक्ने अवस्थामा पुगेका थिए। '४५ मिनेटको बाटो ३५ मिनेटमै झरेपछि उनको नसा तन्किएछ,' उनले भने, 'हुम्लाका सातवटा गाविस उनले खुट्टा खोच्याउँदै हिँडेका थिए।'
सार्वजनिक हुनअघि पुस्तक अध्ययन गरेका लामाले भने, 'बालबालिका अभिभावकलाई छोराछोरीका फोटो देखाउँदा उनीहरू निकै खुसी भएका थिए।'
यसैबारे ग्रेननले समाचार एजेन्सी रोयटर्ससँग कुरा गर्दै भनेका छन्, 'त्यस समयमा चौबीस बालबालिकाको फोटो लिएर तिनका अभिभावक खोज्न गएको थिएँ। किताबमा त्यही अनुभव समेटेको छु।'
पुस्तक सार्वजनिक हुनुअघि अक्टोबर महिनामा उनी नेपाल आएका थिए। हुम्लामा रहेको घरमा पनि पुगे। अहिले ती बालबालिका त्यहीँ अध्ययन गरिरहेका छन्। तिनलाई पढ्न चाहुञ्जेल पढाउने उनले बताए। उनले सिमिकोटको एउटा विद्यालयको स्तरोन्नति गरेर नमूना विद्यालय बनाउने योजना पनि सुनाए।
लेखकले पुस्तकको प्रचारका लागि अमेरिकाका विभिन्न ठाउँमा एक महिनाभन्दा लामो कार्यक्रम राखेका छन्। उनको कार्यक्रम माघ १८ गते न्यू मेक्सिको राज्यबाट सुरु भई फागुन २६ गते त्यहीँ पुगेर सकिनेछ।

मणि दाहाल,
(जुम्लाबाट तुफान न्यौपानेको सहयोगमा)

Read More

Fossil female pterosaur found with preserved egg

By Jonathan Amos Science correspondent,

 

It was the males which carried a crest, the latest research published in Science magazine suggests

For fossil hunters, it represents one of those breakthrough moments.

A pterosaur has been found in China beautifully preserved with an egg.
The egg indicates this ancient flying reptile was a female, and that realisation has allowed researchers to sex these creatures for the first time.
Writing in Science magazine, the palaeontologists make some broad statements about gender differences in pterosaurs, including the observation that only males sported a head-crest.
David Unwin, a palaeobiologist in the Department of Museum Studies at the University of Leicester, was part of the research team.
He told the BBC the discovery was astonishing: "If somebody had said to me a few years back that we would find this kind of association, I would just have laughed and said, 'yeah, maybe in a million years', because these sorts of things are incredibly rare."
Pterosaurs, also sometimes referred to as pterodactyls, dominated the skies in the Mesozoic Era, 220-65 million years ago. Although reptiles like the dinosaurs were plodding on the ground below them, they were not actually dinosaurs themselves - a common misconception.
This particular specimen has been dated to about 160 million years ago.

It was found by Junchang Lü and colleagues and excavated from sedimentary rocks in the famous fossil-hunting grounds of Liaoning Province in China. Liaoning has yielded many of the great finds in recent years, including a series of feathered dinos that have transformed thinking on bird evolution.
The new creature is from the Darwinopterus genus, or grouping, but has been dubbed simply as "Mrs T" (a contraction of "Mrs Pterodactyl") by the research team.
The state of the egg's shell suggests it was well developed and that Mrs T must have been very close to laying it when she died.
She appears to have had some sort of accident as her left forearm is broken. The researchers speculate she may have fallen from the sky during a storm or perhaps a volcanic eruption, sunk to the bottom of a lake and then been preserved in the sediments.
"The most important thing about this particular individual is that she has a relatively large pelvis compared to other individuals of the same pterosaur, Darwinopterus," explained Dr Unwin.
"This seems quite reasonable - females lay eggs, they probably need a slightly wider pelvis. And then the really exciting thing is that she has a skull which lacks any kind of adornment or decoration whatsoever. When we look at other individuals of Darwinopterus, we find quite a few individuals with a large crest on the skull.
"We're very confident now that we're dealing with two genders here - males with big crests and small hips, and females with no crest on the skull and large hips."

The female fossil partially prepared (A). After being fully prepared (B), the egg is clear to see (red circle)

Read More

Your focus becomes your reality.

How often have you hear a person complain that such and such is too hard? Or that no matter how hard they try they will never get there? It is unfortunate that if these are the thoughts which are running through that person’s mind they are focusing upon failure; they may think that they are trying hard, but in actual fact their own mind is effectively sabotaging their efforts. They do not expect to succeed and therefore no matter how much effort the expend they are unlikely to reach their goals.
Contrast this with someone who says “I don’t care what it takes. No matter what happens I’m going to do it”. This person might see the task as being equally difficult but they have decided that it is simply not going to beat them. Their focus is upon success. They have decided that no matter what obstacles appear they will find a way in which to surmount them.
The way in which you focus upon something will dictate the outcome which you experience. The thoughts which you have create energy which motivates you one way or another. You cannot afford to give attention to any thoughts which transmit a sense of negative energy. Unfortunately negative thoughts can often sneak up on you and create a massive effect before you even become aware of their influence.
I am reminded of watching big waves as they roll up onto the shore. As you watch the waves roll in you see them build in size, and then a tip of white surf appears and the wave tips forward, rolls over and crashes down. And then another wave appears and the same thing happens. But if you were to stand in that surf you would feel the undertow of the water flowing in the opposite direction, flowing backwards from the beach into the ocean. The pull is felt beneath the surface, but this does not lessen its power. It sneaks up on you and takes you by surprise.
Underlying negative thoughts can be equally compelling. Reverting to the first example given above, if you do not have sufficient self belief than it is easy to give into the thought of “it’s too hard”. Your logical mind may well be telling you that if you work hard enough you will get there, but your emotions may be transmitting a feeling of despair.
To succeed in life your focus needs to be clear and aligned. By this I mean that your logical mind and your emotions need to be playing from the same song sheet. Your will power and your imagination need to be similarly congruent. If each part of your mind is playing a different tune, the outcome will be confused and extremely mixed up. Yet if all parts of your mind are working together a wonderful harmony will be created.
Hypnosis allows you to access the inner workings of your mind and to influence the undertow of semi-hidden emotions. Those who know about the undertow of the waves can find a way to avoid their effect. It is easy when you know how.
With hypnosis you also access greater creativity and can get your imagination to accord with your logical desires. Simply by using hypnosis downloads you can create a clearly focused state of mind and pave the way to the reality which you desire.

by admin

Read More

अब कुकुरको पुच्छरमा पनि मोबाईल

स्कूले विद्यार्थीले मोबाइलमा 'हेर्न नहुने' भिडियो हेर्न थाले

जाजरकोटका स्कूले विद्यार्थीहरुले मोबाइल बोकेर हेर्न नहुने भिडियो हेर्ने, गीत सुन्ने र मोबाइल किनिनदिए आत्महत्या गर्ने धम्की दिन थालेका छन्।जाजरकोटका अधिकांश स्कुलेका हात हातमा मोबाइल छ। 'देखासिकीमा गरिब बाबुआमाले समेत छोराछोरीलाई मोबाइल किनिदिएका छन्,' पजारु, घोगीका खडक बिसीले भने, 'उनीहरुको ध्यान पढाइभन्दा मोबाइलका गीत र भिडियोतिरै छ।'
विद्यार्थीले अश्लील भिडियो समेत हेर्न थालेको बिसीले बताए।
वीरेन्द्र ऐश्वर्य उच्च मावि लिम्साका शिक्षक भीमराज सिंहले मोबाइलबाट विद्यालयमा पढाइको वातावरण बिग्रिएको बताए।
'हामीले मात्र रोकेर भएन,' सिंहले भने, 'अभिभावकले नै मोबाइल किनिदिएपछि के गर्नु?'
त्रिभुवन उच्च मावि खलंगाका शिक्षिका रेखा शाहले ५/६ कक्षाका विद्यार्थीसमेत मोबाइल खेलाउन थालेपछि शैक्षिक वातावरण बिथोलिएको टिप्पणी गरिन्।
'हुने, नहुने सबैका हातमा मोबाइल छ,' उनले भनिन्, 'जता गयो, उतै मोबाइलमा गीत बजिरहेको हुन्छ।'
दीपक थापा त्रिभुवन उच्च मावि खलंगामा ९ कक्षा पढ्छन्। स्कुल आउँदाजाँदा मोबाइलमा गीत सुन्ने भएकाले अरु विद्यार्थी उनको साथ लाग्छन्।
शंकर भवन मावि, बाहुनथानमा कक्षा ८ मा पढ्ने सुरिता शाही पनि मोबाइल च्यापेरै स्कुल पुग्छिन्। फोन गर्नेभन्दा पनि गीत सुन्ने तथा भिडियो हेर्छिन्।
'कक्षामा सरले पढाइरहेका बेला विद्यार्थीको मोबाइलमा घन्टी आउँछ,' त्रिभुवन उच्च माविको कक्षा १२ मा विद्यार्थी एकता शर्माले भने, 'सरले जति हप्काए पनि मान्दैनन्।'

अभिभावकहरु भने छोराछोरीको घुर्कीका कारण मोबाइल किन्न बाध्य भएको बताउँछन्। 'के गर्ने हजुर, मोबाइल किन्दिनँ भन्दा आत्महत्या गर्छु भन्यो,' ढिमे-५ का धनबहादुर बुढाले भने, 'अनि १० पढ्ने छोरोलाई मोबाइल किनिदिएँ।'
नागरिक समाज जाजरकोटका संयोजक केशवजंग शाहले भने १२ कक्षासम्मका विद्यार्थीले मोबाइल प्रयोग गर्न नपाउने व्यवस्था गर्नुपर्ने बताए।

nagarik

Read More

Is The Desire For Perfection Good Or Bad?

Some people go to amazing lengths in their pursuit of perfection. Just look at any top athlete or sports person and ask them about their training routines and you will be totally amazed by the extent of their single mindedness and dedication.
It is interesting to also note that parents can also play a major role in grooming their kids to strive for perfection. Just think how Serena and Venus Williams’ father placed their feet upon a particular pathway and encouraged them to progress along it.
Look too at the parents influence in Andre Agassi and Tiger Woods careers. Considering these latter two people we can clearly see the lengths to which their dads shaped their pursuit of perfection.
Agassi’s father went so far as to build a stronger and faster ball machine than any others on the market and made his son spend endless hours returning the balls which this “dragon” hurled towards his feet.
It is no wonder that he became known as the strongest returner of serves in tennis. Practice does indeed make perfect…or at least more perfect than those who have not gone to the trouble to undertake such a demanding regime.
And Tiger Woods was subjected to many hours of practice during which time his father would do his best to distract or to irritate him. He would cough or make noises at the most inopportune times so as to immunize Tiger against such disruptions whilst teeing off during major golf tournaments.
His father clearly recognized that mental toughness is an essential element in golf; good golf is, as the professionals agree, 90% in the mind.
One cannot help but wonder if these young boys felt that they had much choice in how they spent those hours of youth. This also leads to the question of whether they enjoyed this one-minded pursuit of perfection and how it affected them in other ways.
Andre Agassi’s biography is an interesting read and illuminates us as to the impact upon his emotional world. And perhaps Tiger’s dalliances of recent years have something to do with the imbalance which was inevitably felt during those years of growing-up.

By: admin
There is a flip side to every coin. If you place your main focus and efforts upon just one single goal and strive for perfection in that area, it is inevitable that something else has to give. Ultimately there are other areas of life which will eventually require focus and attention to enable one to have a feeling of balance and stability.
What is great is that with a little bit of guidance you can learn to take the mental strengths learned in one arena and then apply them in other areas.
Perfection is a funny thing. The more you work towards it, the more elusive it becomes. There is no such thing as perfection. Every time one person breaks a record, several more are close to follow at your heels and then they overtake you. What you can do, and should do, is simply strive to do your best.
There is a lot of evidence to show that the desire for perfection is one of the biggest causes of people quitting (not that this applies to Agassi or Tiger, I hasten to add). If what you seek is perfection you will never achieve a feeling of success. You will never be satisfied and thus motivation withers and wanes. In learning to stop being a perfectionist and instead focus your attention upon doing your best, you provide yourself with a clear goal and allow yourself to gain a feeling of achievement and satisfaction.

Read More

आँसुबाट प्रभावित हुन्छ सेक्स लाइफ

यदि तपाईकी केटी साथीले इमोशनल ब्ल्याकमेल गर्नका लागि आँसु बगाउछिन् भने यसबाट तपाईको सेक्स लाइफ अन्त्य हुन सक्दछ।

एउटा नयाँ अध्ययनबाट यो आश्चर्यजनक नतिजाको खुलासा भएको हो । अध्ययनकर्ताहरुका अनुसार आँसुमा हुने रसायनले सेक्स लाइफ अन्त्य गरिदिने गर्दछ।
इजरायलको विंजमान संस्थानका अनुसन्धानकर्ताहरुले महिलाहरुको आँसुमा यस्तो रसायन पाए जसले पुरुषको कामोत्तजनासँग सम्बन्धित हर्मोन ‘टेस्टोसटेरोन’लाई कम गर्दछ र पुरुषको मष्तिष्कमा यौनप्रति अरुची पैदा गर्ने गरेको पाए ।
शोधकर्ताहरुले अध्ययनका लागि इमोशनल फिल्म हेरिरहेका महिलाहरुको आँसु जम्मा गरेका थिए । यसपटि २४ पुरुषको एउटा समूहलाई यस्को गन्ध सुघाइयो । साथै पुरुषहरुलाई नक्कली आँसुको गन्ध पनि सुघाइयो ।
अनुसन्धानकर्ताहरुले पाए कि पुरुषहरुमा असली आँसुको वासनाबाट टेस्टोसटेरोन’ हर्मोनको स्तर १३ प्रतिशतसम्म कम भयो । यो अध्ययनबाट यो प्रमाणित हुन्छ कि हरेक मानिस एकअर्कालाई केही संकेत दिने गर्दछ जसको आधारमा अर्को व्यक्तिको व्यवहार तय हुने गर्दछ। एजेन्सी

Read More

चीनमा विवाहसम्बन्धी तथ्यांक राखिने

बेइजिङ । चीनमा विस्फोटकरुपमा बढ्दो निजी सम्पत्तिका कारण त्यहाँका लोग्ने मानिसमा आफ्नी श्रीमती बाहेक पनि दोस्रो श्रीमती (मिस्ट्रेस) राख्ने प्रचलन बढिरहेको समाचारमा जनाइएको छ ।
यो प्रचलन दिन प्रतिदिन बढ्न थालेपछि त्यहाँका अधिकारीले विवाह बारेको जानकारी एवम् सूचनालाई अनलाइनमा राख्ने प्रक्रियाको थालनी गरिएको पनि समाचारमा उल्लेख छ ।
यसरी ईन्टरनेटमा हरेका व्यक्तिको विवाहको सूचना राख्ने प्रचलन थालिएपछि अब ती लोग्ने मानिसको वैवाहिक अवस्थाका बारेमा उनका परिवार र केटी साथीले हेर्न सक्नेछन् ।
चीनका सरकारी सञ्चारमाध्यमले जनाएअनुसार यसैवर्षदेखि त्यहाँको बेइजिङ् र साङ्घाई सहरमा पहिलोपटक यस्तो विवाहसम्बन्धी तथ्यांक राखिने छ ।
यो कार्यक्रमअनुसार आगामी सन् २०१५ सम्ममा चीनका सबै सहरहरुमा यस्तो तथ्यांक राखिने पनि ती सञ्चारमाध्यमले जनाएका छन् ।
चीनमा यसरी दुई श्रीमती राख्ने काम अवैधानिक मानिन्छ । त्यसैले यस्तो गैर कानुनी कामलाई नियन्त्रण गर्नका लागि चीनमा यस्तो कार्यको तथ्यांक राख्ने प्रचलन थालिएको हो । एपी

Read More

How music can affect you?

The music you listen to can make sudden changes in your mood as a result of reminding you of certain events in your past.
If you listened to a piece of good music that reminded you of a time you were feeling great then most probably you will experience a mood lift while listening to it and vice versa.
This is the short term effect we all experience when we listen to music but do you know that the music you listen to can have a long term effect on your mind and brain structure?
How music can change the way you think and affect your brain?
All babies are born with no information about the world they came to. As they grow up they start to form different beliefs about life by acquiring information through their different senses. The reason why some people grow up to become self motivated while others turn into self criticizing machines are the beliefs each of these groups form about life.
On the long term, the messages in the music we listen to precipitate together in our brain and change our beliefs about life to the extent that they start to affect the way we function in this world. for example, The continues listening to sad music that explains how horrible breakups are can shape people’s beliefs about breakups and make them suffer 10 times more than those who didn’t listen to such music.
So music doesn’t affect your brain directly but it affects your beliefs and in turn your beliefs affect the way you see the world and how you react to life events.
You aren’t just what you eat but you are also what you listen to. If you prefer to listen to motivating songs and kept doing that for a long period of time then most likely you will become much more self motivated than someone who doesn’t listen to motivating music (provided that all other factors are constant)
Keep listening to songs that describe how horrible life is and how unfair this world is and you will end up with a beaten up, resentful and helpless personality.
Music can affect your mood, mind and brain structure, its time to develop self discipline to control what you listen to and to prevent false beliefs from coming to your mind from external sources.Want to understand everything about yourself and others? Want to kill your bad emotions?

By: admin

Read More

जीवनसाथीले सताउँदा बढी दुख्छ मुटु

 
जीवनसाथीद्वारा सताइएको हुनुहुन्छ भने सावधान बन्नुस्, यो तपाईंको मुटु स्वास्थ्यका लागि ठीक छैन । साथीको यस्तो बानीले तपाईंमा एन्जाइना -मुटुको दुखाइ) को जोखिम बढाउन सक्छ ।

एन्जाइना भए छातीमा पीडा वा बेचैनी अनुभव हुन्छ । यस्तो प्रायः मुटु रोगका कारणले हुन्छ । यही कारणले कहिलेकाही काँध, पेट, गर्दनमा समेत पीडा हुन सक्छ ।

जनरल अफ इपिडिमियोलजी एन्ड कम्युनिटी हेल्थका अनुसार केही व्यक्ति यस्तो स्थितिमा पीडा अनुभव गर्छन् । साथीप्रतिको अत्यधिक तिर्सना र ऊबारे गरिने गम्भीर चिन्ता यो रोगको प्रमुख कारण रहेको कोपेनहेगेन विश्वविद्यालयका अनुसन्धानकर्ताहरूले बताएका छन् । यो निष्कर्षमा पुग्नअघि एउटा अनुसन्धान गरिएको थियो । त्यसमा महिला र पुरुष गरी चार हजार पाँच सय जनालाई सामेल गरियो । सन् २००० मा यो अनुसन्धान सुरु हुँदा यसमा सामेल कुनै सहभागीलाई मुटु रोग थिएन ।

सहभागीहरूलाई दुई समूहमा बाँडियो । अध्ययनको सुरुवातमा एउटा समूहमा सामेलहरूको उमेर ४० वर्ष हाराहारी थियो भने अर्को समूहका ५० वर्ष । ६ वर्षसम्म उनीहरूको अध्ययन गरियो । त्यसको परिणामले के देखायो भने जीवनसंगिनीको चाहनाले एन्जाइनाको खतरा चार गुणासम्म बढाउँछ ।

बच्चा वा अन्य पारिवारिक सदस्य भइदिए हुन्थ्यो भन्ने इच्छाले चाहिँ रोगको जोखिम दुईगुणा बढाउँछ । तपाईंले छिमेकीसँग बढी झगडा वा भनाभन गर्नुभयो भने पनि यो समस्या उब्जने सम्भावना ६० प्रतिशतसम्म

बढ्छ ।

kantipur

Read More

HAPPY NEW YEAR ( ह्यापी न्यु इयर! )

 

 हिजो राति न्यु इयर पार्टीमा झुमेर अबेर घर फर्कनुभयो होला, होइन? बाह्र बजेअघि त फर्कने कुरै भएन। नयाँ वर्षको पार्टी मनाएर पुरानै वर्षमा त के पो घर फर्कनु! एक, दुई, तीन वा चार बजे बिहानसम्म नयाँ वर्षको स्वागत गर्दै ठमेलमै रक्सीको चुस्की लगाइरहनुभयो होला। मातिरहनुभयो होला, बिस्तारै।
सरी, सरी! तपाईं ठमेलमा हुनुहुन्न थियो होला। दरबारमार्ग?
लाजिम्पाट?
झम्सिखेल?
नयाँ बानेश्वर?
पुतलीसडक?
जावलाखेल?
वा अन्यत्र कहीँ?
जहाँ होस्!तपाईंले चिच्चाएर, कराएर, रक्सी पिएर, डान्स गरेर, संगीतको तालमा जिउ हल्लाएर, साथीभाइसँग डिनर गरेर, सिगरेटको लामो सर्को तान्दै गोलो धुवाँ फुस्सफुस्स छोडेर नयाँ वर्षको स्वागत गर्नुभयो होला।
होइन?

र, राति अबेर, भनौं बिहानपख घर फर्कनुभयो होला, बेहोसीमा। वा, अर्धबेहोसीमा। अहिले २०११ को यो पहिलो बिहानीमा तपाईं तातो ओछ्यानमा ब्ल्यांकेट मुखसम्मै तानेर सुतिरहनुभएको होला, हिजो रातिका सम्झनाहरू धुमिल आइरहेका होलान्, सपना, तन्द्रा वा अर्धविपनामा।

पुस मध्य, जनवरी सुरुको यो चिसो दिनमा बिहानै उठ्नु पनि किन? आज शनिबार हो, विदा छ। नयाँ वर्षको पहिलो दिन। सुत्नोस्, मज्जाले सुत्नोस्- दस, एघार, बाह्र बजेसम्म वा अझै अबेरसम्म। के फरक पर्छ?
मलाई एउटै चिन्ता छ, आज सायद काठमान्डु कथाका पाठकहरू कम हुनेछन्।

हुन पनि कसले पढ्छ नयाँ वर्षको पहिलो दिन बिहानबिहानै अखबार? यो जाडोमा, त्यही पनि सन् २०११ सुरु भएको यो बिहानीमा सिरक वा ब्ल्यांकेटबाट हात बाहिर निकालेर अखबार पढ्ने कल्पनामात्रै पनि ठिहिर्‍याउने हुन्छ। फुसफुसी निदाउनु वा निदाएको बहाना गर्नु वा निद्रा खुले पनि ओछ्यानमै बसेर आङ तन्काउनुको मजा अखबार पढेर लिन सकिन्छ?

हो, उसले पढ्न सक्छ आज अखबार! उसले पक्कै पनि हिजोको रात ठमेलमा बिताएन होला। बेहोसीमा नयाँ वर्षको स्वागत गर्ने परम्परा उसले छोडिसकेको छ। ठमेलको डिस्कोथेकमा मध्यरातको बाह्र बजेलाई काउन्टडाउन गर्दै धुवाँले रंगमगिएको वातावरणमा बियरको लामो चुस्की र सिगरेटको गहिरो सर्को तानेर नयाँ वर्ष मनाउने बोझिल परम्पराबाट ऊ बाहिरिइसकेको हुनुपर्छ।
धत्तेरी, ऊ कहाँ छ त काठमान्डुमा आज?

क्रिसमसकै दिन गोवा हिँडेको हो नि! यतिखेर गोवाको समुद्री तटमा सर्टस् लगाएर घाममा ढाड सेकाइरहेको होला।
होइन, होइन, यति बिहानै के समुद्री तट पुग्यो होला त्यो ठिटो?
मडगाउँ वा भास्को डिगामाको कुनै सानो रेस्टुरेन्टमा ब्रेकफास्ट खाइरहेको होला, बटर हालेको ब्राउन टोस्ट चबाएर कालो कफीको चुस्की मार्दै।

...........

बडो दिमाग खल्बलाउने कुरा गर्छ त्यो ठिटो आजकाल।
एक वर्षमै मान्छे कसरी परिवर्तन हुनसक्छ भन्ने सटिक दृष्टान्त हो मोरो। गाँजा, सिगरेट, ह्विस्की, हाहाहुहु, केटीलाई सुसेला हाल्ने, मौका परे जसलाई पनि हात छाड्दिहाल्ने उसको चरित्र एक वर्षमै एक सय असी डिग्री फेरिएको छ। अरूभन्दा पनि मलाई उसको निर्भय र आत्मविश्वासले कायल बनाउँछ। नियमी उस्तै। तर्क यसरी गर्छ, मानौं यही वर्ष तर्कशास्त्रमा मास्टर्स सकाएको छ। परम्परा, संस्कृति, रीतिथितिका कुरा गर्‍यो भने गतिलै चुट्किला सुनाएजसरी तिघ्रा बजाउँदै हाँस्छ। ठुल्ठुलो स्वरमा भन्छ- विद्रोही हुनुपर्छ, विद्रोही!
अघिल्लो साता भेटिएको थियो।

'नयाँ वर्षको के प्लान छ डियर?' मैले सोधेको थिएँ।
ऊ जोडसँग हाँसेको थियो, आफ्नो मौलिक शैलीका साथ, हाहाहा गर्दै।
म अकमक्क परेको थिएँ। पक्क परेर उसलाई हेरेको थिएँ।
ऊ अझै हाँसिरहेको थियो।
'के भयो?' मैले सोधेँ।
'ह्वाट इज नयाँ वर्ष?' उसले हाँस्दै सोधेको थियो।
मलाई रिस उठेको थियो।
'न्यु इयर टु थाउजेन्ड इलेभेन,' मैले झन्किँदै चर्को स्वरमा भनेको थिएँ।
'कम अन दाइ,' उसले अंग्रेजीमै भनेको थियो, 'नयाँ वर्ष भन्नेजस्तो कुनै चिज हुँदैन। सन् २०११ सुरु हुनु भनेको एउटा प्राविधिक कुरा हो, क्यालेन्डरविद्हरूले रचना गरेको। केको नयाँ वर्ष?'
'ह्वाट?' म अचम्मित भएको थिएँ।
'हो दाइ, समयलाई व्यवस्थित बनाउन रचना गरिएका उपकरणमात्र हुन्, यी वर्ष, महिना, दिन त!'
मेरो दिमागमा केही घुसेको थिएन।
'महिनाको पहिलो दिन, वर्षको पहिलो दिन, शताब्दीको पहिलो दिनमात्र नयाँ हुने होइनन्, प्रत्येक पल नयाँ छ, प्रत्येक क्षण नयाँ छ, प्रत्येक घडी नयाँ छ दाइ, बुझ्नुभो?'
बाफ रे! ऊ दार्शनिक कुरा पो गरिरहेको रहेछ।

'तपाईंलाई के भन्छ यो लन्ठु भनेजस्तो लाग्यो होला,' उसले मेरो मनको कुरा पढेजसरी भनेको थियो, 'नयाँ वर्षको पहिलो दिन, जन्मदिन वा कुनै अवसरलाई मात्र नयाँ मानेर मनाउने हो भने बाँकी ३ सय ६४ दिन बेकारमै जाने भए त!'

फुच्चेका तर्कले मलाई नाजवाफ पारेको थियो।
'सो आइ डन्ट ह्याभ एनी प्लान फर योर सोकल्ड न्यु इयर,' उसले गम्भीर हुँदै भनेको थियो, 'खासमा म कहिल्यै योजनामा चल्दिनँ पनि, तर न्यु इयर भनेर जनवरी फस्टलाई मात्र सेलिब्रेसन गर्ने होइन, आइ सेलिब्रेट इच मोमेन्ट एज अ न्यु वन दाइ।'

...........

क्रिसमस इभको साढे छ हुँदै थियो, अघिल्लो शुक्रबार म ठमेल पस्दै गर्दा। म मात्र के, एउटा ठूलो हुल ठमेल छिरिरहेको थियो।

यसै त सिँगारिने ठमेल, क्रिसमस इभमा झनै आकर्षक भएको थियो। झिलिकझिलिक बल्ने बत्तीले सडक उज्यालो पारेका थिए। बत्ती र अन्य चम्किने सामग्रीले क्रिसमस ट्री सजाइएका थिए। उज्यालो र मान्छेको भिडले जाडो घटेको थियो। विदेशीहरू जोडी बाँधेर ठमेल छिरिरहेका थिए। नरसिंह चोेकमा कुनै ऐतिहासिक उत्सव छ भनेझैं मानिसहरू केशरमहलबाट पश्चिम लागिरहेका थिए।

ग्वारग्वार्ती मानिस ठमेल छिरिरहेको त्यो साँझमा मैले पर एकजना चिनेको मान्छे केशरमहलतिर फर्किरहेको देखेँ। घाँटीमा गलबन्दी बेरेर न्यानो ज्याकेट लगाएको कपुर एक्लो प्राणी थियो जो ठमेलबाट बाहिरिइरहेको थियो।
उसले पनि परैबाट मलाई देख्यो।
म मुस्काएँ। ऊ मुस्कायो।
नजिक आएर च्याप्प मेरो हात समात्यो र सोध्यो, 'कता दाइ?'
हुलमा मैले उसलाई हिमालयन बैंकको पेटीतिर तानेँ। मूल सडकमा त भिडले बोलिसक्नु थिएन।
'कता दाइ?' उसले फेरि सोध्यो।
'म क्रिसमस इभ मनाउन जाँदै गरेको यार, रमडुडलसम्म,' मैले दंग पर्दै भनेको थिएँ।
हुन पनि दुई साताअघि एउटा जर्मन युवतीको इन्टरभ्यु गर्न आउँदा हिमालयन जाभामा कफी खाएको नगन्ने हो भने मैले ठमेलमा डिनर नखाएको झन्डै दुई महिना भइसकेको थियो। क्रिसमस इभ मनाउन भन्दै रमडुडल रेस्टुरेन्टमा साथीहरूले रमाइलो गर्न निम्त्याएका थिए।

कपुर अरू मानिसको ध्यान तानिने गरी हाँसेको थियो, उसको आफ्नै अनौठो शैलीमा- हा... हा... हा...।
मैले आश्चर्यचकित भएर उसको मुखमा हेरेको थिएँ।
'केही काम नपाएर अब क्रिसमस इभ मनाउने दाइ तपाईं पनि? त्यही पनि ठमेलमा?' ऊ हाँस्दै बोलेको थियो।
'किन र? आज मेरो छुट्टी हो,' मैले भनेको थिएँ।
'हा... हा... हा... मैले पनि त्यही त भनेको दाइ, यो जाडोमा छुट्टीको दिन मजाले घरमा परिवारसँग तातो गुन्द्रुकको झोलसँग भात नखाएर के डिनर खान ठमेल आउनुभएको?' उसले डिनर शब्दमा बढी दबाब दिँदै उडाउने शैलीमा भनेको थियो।

'तिमीचाहिँ कहाँबाट आएको?' मैले कुरा छल्न भनेको थिएँ।
'म त्यहाँ गल्कोपाखामा एउटा साथी भेटेर ठमेलको बाटो फर्केको। क्रिसमसको नाउँमा कसरी मानिसहरू बेहोसीतर्फ यात्रा गरिरहेका छन् भनेर हेर्न ठमेल छिरेको। राम्रै भयो, तपाईं भेट्टिनुभयो।'
म ङिच्च हाँसेको थिएँ र बोलेको थिएँ, 'ल यार, म जान्छु, साथीहरू कुरिरहेका होलान्।'
'ह्या दाइ, छोड्दिनुस् डिनर-सिनर, तपाईंजस्तो बु‰ने व्यक्ति क्रिसमस इभको नाममा बरालिने होइन, दारुसारु छाड्दिसकेको मान्छेले यो जाडोमा के खानु त्यो रेस्टुरेन्टमा? मज्जाले सर्‍यामसर्‍याम तातो भात खान छाडेर! जाउँ बरु हिँड्दै दाजुभाइ घरतिर।'
मलाई के गरुँ-कसो गरुँ भएको थियो।
'ह्या, ल नयाँ बानेश्वरसम्म हिँड्दै जाऊँ, हिँड्नुस्,' उसले मलाई तानेको थियो।
म केशरमहलतिरै डोरिएको थिएँ।

...........

आउन सकिनँ, इन्जोय योर टाइम, मेरी क्रिसमस- साथीहरूलाई टेक्स्ट गरिदिएँ।
उसले मेरो हात समातेरै दरबारमार्गतिर डोर्‍यायो।

साँझ परिसकेको थियो। सडकमा मोटरसाइकल र साना गाडीहरूले हेडलाइट बालिसकेका थिए। सबै हतारमा ठमेलतिरै गएझैं देखिन्थे। दरबारमार्ग तुलनात्मक रूपमा कम कोलाहलपूर्ण थियो। हामी दरबारमार्गको पश्चिमी पेटी हुँदै महेन्द्र सालिकतिर बढिरहेका थियौं। होटल-रेस्टुरेन्ट बत्तीहरूले सजाइएका थिए। भित्र धेरैजसो नेपाली र केही विदेशी प्रसन्न मुद्रामा भोजन गरिरहेका थिए।
'म बुझ्दिनँ दाइ, किन नेपालीहरूलाई जहिले पनि मात्ने एउटा अवसर चाहिन्छ,' अन्नपूर्ण होटल अघिल्तिरबाट हिँड्दै गर्दा कपुर बोल्यो।

'क्रिसमस त अब सबैको चाड भइसक्यो नि,' मैले भनेँ।
'कुरा चाडको होइन दाइ, नेपालीलाई जहिल्यै रक्सी खाने अवसर चाहिन्छ, मात्ने, बेहोस हुने मौकाको ताकमा हुन्छौं जहिल्यै हामी,' उसले भन्यो।
मलाई दरबारमार्गको चहलपहल रमाइलो लागिरहेको थियो। त्यसैमा हराइरहेको थिएँ। केही बोलिनँ।
'अब हेर्नुस् न, सबैले क्रिसमस, न्यु इयर भनेर अनेक योजना बनाएका छन्, मानौं बाँकी दिन केही होइनन्। मेरा साथीहरू कोही पोखरा जाने भन्छन्, कोही नगरकोट, कोही सौराहा जाने भन्दै दंग परेका छन्। बाहिर कहीँ नगए ठमेल, दरबारमार्ग त छँदै छ।'
'सेलिब्रेसन,' मैलै एक शब्दमा जवाफ दिएँ।
'सेलिब्रेसन होइन दाइ, बेहोसीमा जाने एउटा अवसर!' उसले भन्यो र मतिर व्यंग्यात्मक आँखा फर्कायो।
महेन्द्र सालिकअघिको जेब्राक्रसबाट हामी कमलादीतिर मोडियौं।
ऊ बोल्दै थियो, 'हामीले प्रत्येक दिन, प्रत्येक क्षण उत्सवपूर्ण रूपमा बिताउनुपर्छ, त्यो पनि होसपूर्वक। नयाँ वर्षजस्ता प्राविधिक विषयमा अल्भि्कने होइन दाइ, त्यो दिन त क्यालेन्डरमात्र पल्टिने हो।'

...........

हामी प्रज्ञा प्रतिष्ठान पश्चिमको बाटो हुँदै पुतलीसडक पुग्यौं। साँझ परिसके पनि धुलोधुवाँले नाक पोल्दै थियो। क्रिसमस इभको चमकदमकले सडकमा ट्राफिक बाक्लो थियो। पैदलयात्री पनि हतारिएजस्ता देखिन्थे।
हामी कुमारी सिनेमाघर छिर्ने मोडबाट बाटो काटेर डिल्लीबजारतिर लाग्यौं।
ठमेलदेखि राँकिएर हिँडेकाले होला, डिल्लीबजारको उकालोमा जाडोयाममा पनि चिटचिट पसिना आएको थियो।

कपुर बोल्दै थियो, 'हामीले लिने प्रत्येक श्वास नयाँ हो दाइ, हाम्रा मुखबाट निस्कने प्रत्येक आवाज नयाँ हुन्, हाम्रो शरीरमा बग्ने प्रत्येक थोपा रगतलाई फोक्सोले हर क्षण शुद्ध पारेर नयाँ बनाएको हुन्छ। अनि ३ सय ६५ दिनमा आउने एउटा दिनलाई हामी नयाँ भनेर सेलिब्रेसन गर्ने?'
म केही बोलिनँ।
'महसुस गर्न सक्नुपर्छ दाइ, होसपूर्वक बाँच्न सक्नुपर्छ, यसो गर्न सक्यो भने हामीले हिँड्ने प्रत्येक पाइला पनि नयाँ हुन्छन्,' ऊ दर्शन छाँट्दै थियो।
म चुप थिएँ। पेटमा मुसा दगुर्दै थिए।
डिल्लीबजारको एउटा सानो रेस्टुरेन्टमा छिरेर हामीले हाफहाफ प्लेट भेज मोमो खायौं। त्यो सानो रेस्टुरेस्टमा पनि क्रिसमस ट्री सजाइएको थियो। मोमो खाएपछि जिउमा अलि बल आएजस्तो भयो।
मैतीदेवी हुँदै पुरानो बानेश्वर चोक पुगेर हामी नयाँ बानेश्वरतिर मोडियौं। यो एरियामा लोडसेडिङ रहेछ। बाटो अँध्यारो थियो।

कपुर अझै नयाँ-पुरानाको गफ हाँकिरहेको थियो, हात हल्लाइहल्लाई।
'प्रत्येक क्षण नयाँ हो दाइ, पुरानो बानेश्वरबाट नयाँ बानेश्वर तपाईंले अहिलेसम्म कतिचोटि हिँडेर तय गरिसक्नुभयो होला, तर अहिले हामीले हिँडेको यो यात्रा पहिले हिँडिसकिएको होइन, नितान्त नयाँ हो। होइन भन्नुस् त?'
म निरुत्तर भएको थिएँ।

.........

ह्वाइट हाउस कलेजनिर आइपुग्दा जिउमा राम्रै पसिना आएको थियो। साँँझको हिँडाइले केही क्यालोरी भए पनि घट्यो भन्ने लागेको थियो।
रमडुडलमा साथीहरूसँग गर्नुपर्ने हजारजति खर्च त बचेकै थियो।
घर पस्ने मोड आएपछि मैले भनेँ, 'ल यार, रमाइलो भयो, तिमीसँगको हिँडाइ। तिम्रो दर्शन पनि सुनियो।'
'दर्शन होइन दाइ, यो सत्य हो,' उसले फेरि गफ दियो।
'ल... ल... अब म जान्छु,' मैले भनेँ।
'हुन्छ दाइ, तपाईंलाई नयाँ पलको शुभकामना। ह्यापी न्यु मोमेन्ट। न्यु इयर सुखद रहोस्! सन् २०११ को क्यालेन्डर पल्टिने दिन म काठमान्डुमा हुन्नँ।'
'हो र?'
'हो दाइ, म भोलि क्रिसमसकै दिन पन्ध्रदिने यात्रामा निस्कँदै छु।'
'ओहो, अघि त न्यु इयरमा केही प्लान छैन भन्थ्यौ। यस्तो रमाइलो रै'छ त, को को जाने, कता?'
'नयाँ वर्ष भनेर होइन दाइ, ठ्याक्क जाँच सकिएको बेला परेर हो। म एक्लै जान्छु। एक्लै यात्रा गर्नुको मज्जै बेग्लै हुन्छ। ट्र्र्र्रेन टिकट एक महिनाअघि नै लिइसकेको छु। काठमान्डुबाट भैरहवा जान्छु, त्यहाँबाट गोरखपुर, बनारस, इलाहावाद, खजुराहो, मुम्बई हुँदै अर्को साता गोवा पुग्छु।'
'वाउ...एक्स्लेन्ट... ,' मेरो मुखबाट निस्कियो।
'सन् २०११ को पहिलो दिन म गोवामा हुन्छु दाइ, त्यहाँ एक साताजति रमाइलो गरेर काठमान्डु फर्किने योजना छ।'
'ल यार, बधाई छ, गज्जब टि्रप रैछ तिम्रो,' मलाई आहारिस लाग्यो।
'थ्यांक्स दाइ, ह्यापी न्यु इयर टु यु। प्रत्येक पललाई नयाँ महसुस गर्ने अभ्यास आजैदेखि थाल्नुहोला, यु विल इन्जोय इट। तपाईंभित्र यति धेरै ऊर्जा छ, प्रत्येक क्षण नयाँ वर्षको पहिलो दिन भएजसरी सेलिब्रेसन गर्न सक्नुहुन्छ।'

उसले बोलिसक्नु पनि, म घरतिर पस्ने गल्लीको बत्ती झलमल्ल बल्यो। लोडसेडिङ सकिएछ।
घडी हेरेँ, नौ बजेको थियो।

मनोज दाहाल,

Read More

नर्सको एक हातमा मैन अर्कोमा सिरिन्ज

 

आफ्नो बिरामी सुतेको बेड पत्ता लगाउन नसकेर अर्कैको बेडमा पुगेकी सावित्रा बस्नेत पछुतो मान्दै थिइन्। 'घरबाट उज्यालो नल्याएर बर्वाद भो,' ढिकपुर गाविसबाट बिहीबार राति राप्ती उपक्षेत्रीय अस्पतालमा एकजना गर्भवतीलाई लिएर आएकी सावित्राले त सोचेकी थिइन्, 'अन्त बिजुली गए पनि अस्पतालमा त उज्यालो हुन्छ होला।' तर उनको सोचाईको ठीक उल्टो छ, जिल्ला सदरमुकाममा रहेको राप्ती उपक्षेत्रीय अस्पताल। छेउछाउका घरहरुमा इर्न्भटरको उज्यालो हुँदासमेत अस्पतालमा मैनबत्ति धिपधिपाइरहेको हुन्छ।

दिनदिनै बढ्दै गएको लोडसेडिङले गर्दा अहिले राप्ती उपक्षेत्रीय अस्पतालले निकै सास्ती खेप्नु परेको छ। त्यसमाथि पनि अस्पतालमा रहेको जनेरेटर बिग्रेको साता बितिसक्दासमेत व्यवस्थापनले ध्यान नदिएपछि बिरामी, कुरुवा अनि स्वास्थ्यकर्मीले थप सास्ती बेहोर्नुपरेको छ।

जिल्लामा अहिले करिब ७ सातघण्टा दैनिक बिजुली जान्छ। त्यसमाथि अस्पतालमा भएको जेनेरेटरसमेत चालु अवस्थामा छैन। जसले गर्दा स्वास्थ्यकर्मीलाई अस्पतालमा मैनबत्ति बालेर बिरामीको उपचार गर्नुपर्ने अवस्था छ भने बिरामीलाई औषधी खुवाउन तथा सौचालय ल्याउन लैजान बिरामी र कुरुवा दुवैलाई झनै सास्ती खेप्नुपरेको छ।

त्यसमाथि अस्पताल क्षेत्र नै पूरै अँध्यारो हुने भएकाले कम्पाउण्डभित्र हिंडडुल गर्नसमेत गाह्रो भएको छ। 'सौचालय कता छ भन्ने पनि थाहा छैन,' प्रसुती भवनमा बिरामी कुरुवा सावित्रा बस्नेतले भनिन्, 'घरबाट उज्यालो ल्याउने होसै भएन, अस्पतालमै यस्तो अन्धकार हुन्छ भन्ने के थाहा?'

'एक हप्ताभन्दा बढी भइसक्यो यस्तो अन्धकारमा काम गरेको, संवेदनशील काममा पनि मैन बत्तिको उज्यालोले काम चलाउँदै आएका छौं,' - उपक्षेत्रीय अस्पतालको प्रसुती वार्डमा कार्यरत स्टाफ नर्स सृजना खनालले भनिन्। उनले यो आफ्नो मात्रै समस्या नभएर समस्त अस्पतालमा काम गर्ने चिकित्सक देखि सफाइ गर्ने कर्मचारी र बिरामी अनि बिरामी कुरुवासम्मको रहेको पनि बताइन्। कतिपय अवस्थामा त मैनवत्ति सकिएर आफ्नै मोवाइल बालेर पनि उपचार गर्नुपरेको नर्सहरु बताउँछन्।

बर्षौ पहिला युनिसेफले अनुदान स्वरुप अस्पताललाई एउटा जेनेरेटर उपलब्ध गराएको थियो। विद्युत प्राधिकरणले लोडसेडिङ्को समय बढाइरहेका बेलामा जेनेरेटर बिग्रिएपछि विद्युत नभएका बेला अस्पताल पूरै अन्धकार हुने गरेको छ।अस्पतालका प्रशासनका स्टोर शाखा प्रमुख बामदेव शर्माले जेनेरेटर केही दिनमै बन्ने जानकारी दिए। 'प्राविधिलाईसमेत बोलाइसकेका छौँ, एकदुई,दिनमै जेनेरेटर बन्छु उनले भने। जेनेरेटरसमेत बिग्रिएपछि विद्युत नभएका बेला अस्पतालमा रहेका इन्जेक्सन तथा भ्याक्सिनलगायतका औषधिहरुसमेतमा असर पर्न थालेको सम्बन्धित स्वास्थ्यकर्मीहरुले बताएका छन्।

nagarik

Read More

अमेरिकामा नेपाली वैज्ञानिक

उमेश्वरप्रसाद जोशी अहिले सोचमग्न छन्। दुई वर्षपछि स्विट्जरल्यान्डको जेनेभा जाने कि अमेरिकाको इलिनोइस राज्यको बातभियामै बसेर अनुसन्धान गर्ने। किनकि, अमेरिकाले थुप्रै विरोधका कारण आफ्नो राष्ट्रिय ऊर्जा प्रशोधनमा ख्याति कमाएको फर्मी ल्याब (फर्मी नेसनल एक्सिलरेटर ल्याबोरेटरी) बन्द गर्दैछ। सबैलाई अचम्म लाग्न सक्छ, विश्वकै दोस्रो सर्वाधिक ठूलो ऊर्जा प्रशोधन केन्द्र बन्द हुनुमा उमेश्वरप्रसादको के सरोकार?
उनी २६ वर्षदेखि फर्मी ल्याबमै नेपाली वैज्ञानिकको परिचय बनाएर काम गर्दै आइरहेका छन्। र, अहिले आफ्नो समूहको नेतृत्व गर्छन्। उनी सिकागोमै बसेर जेनेभामा रहेको युरोपेली ल्याबमा काम गर्छन्, अनलाइन सिस्टममा बसेर। युरोपेली ल्याबमा अहिले ४ वटा अनुसन्धानात्मक समूह खटिएको छ। एउटै समूहमा ३०/४० देशका वैज्ञानिक सम्मिलित हुने गर्छन्, जसमा ३/४ हजार फिजिसिस्ट, कम्प्युटर इन्जिनियर र इन्जिनियर खटिन्छन्।

उमेश्वरप्रसादको काम फर्मी ल्याबको 'डेटा' लिने हो। यसका लागि फिजिक्सको जानकारमात्र भएर पुग्दैन, इलेक्ट्रोनिक्स, सफ्टवेयर र डिटेक्टिभ्समा पनि उत्तिकै दखल हुनु आवश्यक छ। फर्मी ल्याबमै अढाई दसक लामो सोधपछि उमेश्वर यसमा पोख्त भइसकेका छन्।

अमेरिकामा अहिले उनको दैनिकी भनेकै सिकागोदेखि ३५ माइल टाढा बातभियास्थित करिब साढे ६ किलोमिटर क्षेत्रफल ओगटेको फर्मी ल्याबमा एकाबिहानै पुग्ने र प्रकृतिको नियम बुझ्न सोधमा व्यस्त भइहाल्ने।

प्रोटन र प्रोटन जुधाउँदा नयाँ आविस्कार के हुन्छ? र, यसलाई फेरि आफ्नो पुरानो 'कम्पोनेन्ट' मा कसरी राख्न सकिन्छ? मुख्यतः यिनै विषयमा सोध गर्दागर्दै उनलाई आफ्नो कपाल फुलेको याद छैन। 'हाम्रो काम भनेको फिलोसोफिकल नलेज लिने हो। हामीले गरेको सोधबाटै आउँदो पुस्ताले धेरै फाइदा लिन सक्छ,' ५८ वर्षे नेपाली वैज्ञानिक भन्छन्।

उमेश्वरप्रसाद यहाँ पहिलो नेपाली वैज्ञानिकका रूपमा प्रवेश गरेका थिए। उनी ल्याबको पुरानो र अनुभवी वैज्ञानिक मानिन्छन्। अहिले यो ल्याबमा उनीबाहेक ४ नेपाली वैज्ञानिक संलग्न छन्। उनकी श्रीमती रमी प्रधान पनि अमेरिकाकै एउटा सफ्टवेयर कम्पनीमा काम गर्छिन्।सफलताको यात्रा
२०१७ सालमा राजा महेन्द्रले 'कू' गर्दा उमेश्वरप्रसाद जोशी सेन्ट जेभियर स्कुलमा कक्षा १ पढ्दै थिए। उनका बाबु तत्कालीन कानुन राज्यमन्त्री होराप्रसाद जोशी पनि पक्राउ परे। त्यसपछि जोशी परिवारलाई घर चलाउन हम्मे पर्‍यो। त्यतिबेला उमेश्वरको स्कुलको शुल्क थियो, ९० रुपैयाँ। होराले आफ्नो जेठो छोरालाई जेभियरबाट निकालेर साधारण स्कुलमा हाल्ने निधो गरे।

एकपल्ट होराले जेलमा भेट्न गएका आफ्ना साथी (हाल मर्कन्टायलका मालिक) गोपाल राजभण्डारीलाई भनेछन्- 'खर्च धान्न गाह्रो पर्‍यो। फादर मोरानलाई भनिदेऊ, म छोरालाई जेभियरबाट निकाल्छु।'

उनको यो प्रस्ताव लिएर गोपाल सेन्ट जेभियरका तत्कालीन प्रिन्सिपल मोरानकहाँ पुगे, तर उनले मान्दै मानेनन्। कारण थियो, उमेश्वरको पढाइप्रतिको लगाव। मोरानले जेलबाट निस्किएपछि होरासँग आफैंले कुरा गर्ने भन्दै गोपाललाई फर्काएका थिए। मोरानलाई उमेश्वरका बुबा होराका विषयमा एउटा कुरा राम्रैसँग थाहा थियो, 'जे परेपनि होराले छोरालाई 'फ्रि' मा पढाउन मान्दैनन्।' त्यसैले मोरानले अर्को जुक्ति निकाले। उमेश्वरको शुल्क ९० बाट घटाएर साधारण स्कुलमा जति नै ६० रुपैयाँमा झार्ने। यसपछि भने उनले स्कुल बदल्नुपरेन।

सन् १९९० मा फादर मोरान कामको सिलसिलामा सिकागो पुगेका थिए। त्यतिबेला उमेश्वरले आफू काम गर्ने ठाउँ र अफिस देखाउँदा फादर मोरान यति गर्वान्वित भएछन्, उनले फर्मी ल्याबबाट फर्किएपछि आफ्नो पुरानो चेलाको काँध थपथपाउँदै बधाई दिएका थिए।

'त्यो मेरो जीवनकै अद्भुत क्षण थियो,' आफ्नो बाबु होराप्रसाद जोशीको निधनका कारण दुई साताअघि काठमाडौं आइपुगेका नेपाली बैज्ञानिकले नागरिकसँग भने।

अमेरिका प्रवेश
सन् १९७३ मा बिएस्सीमा राम्रो अंक ल्याएर पास गर्दासम्म उमेश्वरलाई थाहा थिएन, अमेरिका कहाँ पर्छ। अन्य नेपालीजस्तै त्यतिबेला उनको इच्छा थियो, भारतको दिल्ली विश्वविद्यालयमा पढ्ने। उनले काठमाडौस्थित भारतीय दूतावासबाट दिल्ली विश्वविद्यालयमा 'एमएस्सी'का लागि आवेदन भरेका थिए। तर, त्यतिबेला नेपालको 'डिग्री'लाई त्यति महŒव दिएन, दिल्लीले। उनी निरास हुँदै त्रिभुवन विश्वविद्यालयमै भर्ना भए। ६ महिना यहीँ पढ्ने क्रममा उनलाई 'लक' लागेछ। त्यतिबेला कानपुरको अल इन्डिया इन्स्टिच्युटका एक वरिष्ठ प्रोफेसर डाक्टर मेहता भिजिटिङ प्रोफेसरका रूपमा त्रिभुवन विश्वविद्यालय आएका थिए। उनी उमेश्वरको 'ट्यालेन्ट' बाट यति प्रभावित भएछन्, कानपुर फर्किएपछि प्रवेश परीक्षामा बस्न फर्म नै पठाइदिए। उनले सहजै नाम निकाले। पुरै कलेजमा १० जनामात्र फिजिक्स पढ्न छनोट भएका थिए। 'सँगै पढेका १० मध्ये ७ जना हामी अमेरिकामै कार्यरत छौं,' उनी भन्छन्।

त्यतिबेला भारतमा एउटा 'ट्रेन्ड' नै चलेको रहेछ, कानपुरमा पढेपछि सबै अमेरिका पलायन हुने। फाइनल परीक्षा आउँदा प्रायः सबैले अमेरिका जाने फर्म भरिसकेका थिए। 'मलाई पनि साथीहरूले अमेरिका जान फर्म भर भने। त्यसपछि मात्र थाहा पाएँ अमेरिका कस्तो रहेछ भनेर,' अमेरिका गएको रमाइलो घटना सुनाउँछन् उनी।
सुरुमा कानपुर जाँदा उमेश्वरलाई भारतबाटै पिएचडी गर्छु जस्तो लागेको थियो। तर, त्यहाँ पुगेपछि उनले अमेरिकालाई सम्भावनाको नयाँ देशका रूपमा देखे। त्यसपछि के चाहियो, पढ्दापढ्दै कानपुरबाटै क्यालिफोर्निया विश्वविद्यालयमा आवेदन भरे। कानपुरमा पढ्दा उनी प्रोफेसर बेङ्कटेश्वरको ल्याबमा पनि काम गर्थे। बेङ्कटेश्वरका एक मित्र लेजर फिजिक्सका प्रोफेसर ब्रोइडा क्यालिफोर्नियास्थित सान्ता बार्बरामा बस्थे। उमेश्वरलाई त चिठ्ठा परेजस्तै भयो। बेङ्कटेश्वरले आफ्नो साथीलाई पत्र लेखिदिए- 'होनहार केटो छ।'

उमेश्वरले काठमाडौ आएर पासपोर्ट बनाए। त्यसपछि सुरु भयो, उनको सपनाको संसार।

फर्मी ल्याबमा जागिर
उमेश्वरप्रसादको नेपालदेखि अमेरिकासम्मको पढाइ यात्रा निकै चाखलाग्दो छ। त्यसमा पनि उनले अमेरिकाकै प्रतिष्ठित मानिने फर्मी ल्याबमा कसरी जागिर पाए, त्यो पनि कम रमाइलो छैन। सन् १९७६ मा अमेरिका प्रवेशसँगै उनले थुप्रै हस्तीसँग काम गर्ने मौका पाए। सन् १९८३ सम्म उनी अध्ययनमै व्यस्त रहे। 'पोस्टडक्टर फेलो' गर्दा प्रोफेसर टम डेभलेनदेखि फर्मी ल्याबमा स्वर्गीय टेरी क्यारोलसँग समेत उनले काम गर्न भ्याए। 'यी दुवैको प्रेरणाले मलाई अगाडि बढ्न सजिलो भयो,' उनी भन्छन्।
उमेश्वर सन् १९८४ मा अमेरिकाको न्यूजर्सीस्थित रकर्स युनिभर्सिटीमा 'पोस्टडक्टर फेलो' का रूपमा भर्ना पाए। उनले रकर्स युनिभर्सिटीबाटै सिडिएफ (कोलाइडर डिटेक्टर अफ फर्मुला) मा पिएचडी गरे। यहीँ पढ्दै गर्दा उनी पहिले 'पोस्ट डक्टर फेलो' का रूपमा फर्मी ल्याब प्रवेश गरेका थिए।

सुरुमा फर्मी ल्याबमा काम गर्नु त्यति सहज थिएन। किनभने उनी त्यहाँ पहिलो नेपाली वैज्ञानिक थिए। करिब ५ वर्ष करारमा काम गरेपछि अमेरिकामा कामको मूल्यांकन गर्ने परिपाटी छ। यसका लागि अनुभवी फिजिसिस्टहरूको दलबल नै हुन्छ। यसले मन्जुरी दिएको खण्डमा मात्र काममा स्थायित्व पाइन्छ।
फर्मी ल्याबमा ५ वर्ष करारमा काम गर्दा उनको कामको राम्रो मूल्यांकन भयो। त्यसपछि उनले ल्याबमा भएका विभिन्न शोधमध्ये एउटा छान्ने अवसर पाए। उनले १८ वर्ष सिडिएफमै काम गरे। सन् २००२ देखि भने उनी सिएमएफमा काम गरिरहेका छन्।

फिजिक्स पढ्दा
सन् १९७१ मा आइएस्सीको परीक्षाफल सार्वजनिक हुँदा सबभन्दा दंग थियो, जोशी परिवार नै। किनभने त्यतिबेला आइएस्सीमा बोर्ड फस्ट हुने विद्यार्थी थिए, उमेश्वरप्रसाद जोशी।

सुरुका वर्ष उमेश्वरलाई फिजिक्स पढ्ने कुनै सोख थिएन। उनलाई स्कुलदेखि नै केमेस्ट्रीमा ठूलो रुचि थियो। त्यसको पनि एउटा कारण थियो। जेभियरमा पढ्दा एकजना केमेस्ट्री शिक्षक थिए, ताङगुरुल हक। उनी निकै चाखलाग्दो पाराले पढाउँथे। त्यसैले स्कुले जीवनदेखि उमेश्वरलाई केमेस्ट्री विषयमा घत परेको थियो।

त्यतिबेला आइएस्सी गरिसकेपछि इन्जिनियरिङ गर्न भारत जाने चलन थियो। तर, उनले बिएस्सी पनि अमृत साइन्स क्याम्पसमै पढे। उनलाई पछिसम्म केमेस्ट्री नै पढ्छु भन्ने लागेको थियो। तर, बिएस्सी पढिरहँदा एकजना फिजिक्सका प्रोफेसर क्रिस्टफर मोटली भोलेन्टियरका रूपमा अस्कलमा पढाउन आएछन्। उनको पढाउने कलाबाट आकर्षित उमेश्वर फेरि केमेस्ट्रीबाट फिजिक्सतिर आकर्षित भए। त्यसयता उनको फिजिक्सतर्फको आकर्षणमा कमी आएको छैन।

आगामी योजना
अमृत साइन्स पढ्दा आफुलाई केमेस्ट्री (मोतिकाजी स्थापित) र हिसाब (मोहनवीर सिंह) पढाउने दुईजना गुरुलाई अहिले पनि बिर्सन सकेका छैनन्, उमेश्वरले। त्यसैले उनी नेपालको शैक्षिक क्षेत्र सुधारका लागि केही काम गर्ने इच्छा व्यक्त गर्छन्।

'मलाई नेपालमा के भइरहेको छ, त्यति थाहा छैन। तर, यहाँको शैक्षिक क्षेत्रमा काम गर्न सकिन्छ,' लामो समयपछि नेपाल आएका उनी भन्छन्। उनी अमेरिकामा आफैसँग काम गर्ने थुप्रै भारतीय वैज्ञानिकले भारतमा शैक्षिक सुधारका लागि काम गरिरहेको बताउँछन्।

र, भन्छन्- 'अमेरिकामा सिधै सम्बन्ध बनाएर पनि काम गर्न सकिन्छ। नभए भारतमा भएका राम्रा विश्वविद्यालयसँग मिलेर शिक्षा क्षेत्रमा ठूलो काम गर्न सकिन्छ।' उनी नेपालमा भन्दा भारतमा आफ्नो सम्पर्क धेरै भएको बताउँछन्।

नवीन अर्याल,

Read More

पिसाबले दिक्क भएपछि भित्ताभर देउताका तस्बिर

 
सार्वजनिक घुम्ती शौचालय राख्दा पनि खुल्ला स्थानमै दिसापिसाब गर्ने क्रम नरोकिएपछि परराष्ट्र मन्त्रालयले परिसरबाहिर पर्खालमा भगवानका चित्र टाँसेको छ।
राहदानी बनाउन आउने सेवाग्राहीका लागि काठमाडौं महानगरपालिकाले घुम्ती शौचालयको व्यवस्था गरेको छ। तर खुल्ला स्थानमै पिसाब गर्ने क्रम नरोकिएपछि मुख्य पर्खालका भित्तामा भगवानका चित्र कुँदिएका टायल जडान गरेको हो। परिसरबाहिर दिसापिसाब गर्न बन्द नभएपछि परराष्ट्र मन्त्रालयसँगको सहकार्यमा ती चित्र राखेका हौं,' महानगरपालिकाका वातावरण व्यवस्थापन महाशाखा प्रमुख रविनमान श्रेष्ठले नागरिकसँग भने, 'अब धर्ममा आस्था राख्नेहरूले जानीजानी भगवानको मूर्तिकै नजिक फोहोर गर्दैनन् कि?' केही दिनको परीक्षणपछि मात्र त्यसको प्रभाव थाहा हुने उनले बताए।
परराष्ट्र परिसरको भित्तामा टायल छापेर हिन्दू र बौद्ध धर्मसँग सम्बन्धित २० वटा चित्र लहरै राखिएका छन्। त्यहाँ गौतम वुद्ध, शिव, गणेश, दुर्गा, साइबाबा, सरस्वतीलगायत चित्र छन्। यी चित्रहरूको महानगरले नियमित सरसफाइ गर्नेछ भने परराष्ट्र मन्त्रालयले त्यसको संरक्षण गर्नेछ।भित्तामा मात्रै होइन, सडकपेटीमै मन्दिर बनाउने योजनासमेत रहेको श्रेष्ठले बताए। 'चित्र टाँसेर मात्रै छाड्दा त्यसको दुरुपयोग गरेको देखिनसक्छ,' श्रेष्ठले भने 'त्यसैले सबैको आस्था जोगाउन सानो खालको आकर्षक मन्दिर बनाउने सोचमा छौं।'

परराष्ट्रसँग यसबारे छलफल भइरहेको उनले बताए। 'लामो समयसम्म परराष्ट्र मन्त्रालय त्यही रहने भए छ महिनाभित्रै मन्दिर निर्माण गरिने छ,' उनले भने।

एक वर्ष यता जिल्लाबाट राहदानी बाँड्न बन्द गरेपछि परराष्ट्रमा राहदानी लिन आउनेको भीड बढेको छ। भिडसँगै परराष्ट्र परिसर दिसापिसाबले दुर्गन्धित बन्दै गएको छ। फोहोरको दुर्गन्ध लैनचोरदखि कान्तिपथसम्मै फैलिएको छ।




nagarik

Read More

प्रचण्डको हेयरस्टाइल अब वैद्यको जस्तो

 

माओवादी अध्यक्ष प्रचण्ड यसअर्थमा साह्रै भाग्यमानी नेता हुन् कि उनले जे बोले पनि समाचार बन्छ। यसअर्थमा अभागी हुन् कि उनको बोलीको विश्लेषण आ-आफ्नै किसिमले हुँदा उनी जे बोल्दा पनि विवादमा पर्छन्।

प्रचण्डले अलि कम बोल्न थालेका छन् अचेल। अझ बिरामी भो रे भनेपछि त उनको बोली खासै मिडियामा सुनिएको छैन। तर नबोलेर के भो त, बोली नभए पनि पत्रिकाले उनको हेयरस्टाइल कै समाचार बनाइदियो।

आजको अन्नपूर्ण पोस्टमा प्रचण्डको हेयरस्टाइल बारे एउटा साह्रै रोचक समाचार छापिएको छ। समाचारको सार यस्तो छ- पहिले प्रचण्ड बाबुराम भट्टराईसँग नजिक थिए, त्यतिबेला उनको हेयरस्टाइल भट्टराईको जस्तो माथितिर फर्किएको हुन्थ्यो। अहिले प्रचण्ड मोहन वैद्यसँग नजिकिएका छन् र उनको हेयरस्टाइल सिउँदो काढिएकोशैलिमा छ।

नभन्दै हो रहेछ। पुराना फोटोहरुमा प्रचण्ड जेल लगाएर कपाल माथितिर फर्काएको रुपमा देखिन्थे। हिजो चाहिँ उनी जेल हैन तेल लगाएर सिउँदो काढेर वैद्य स्टाइलमा कपाल कोरेको देखिन्थ्यो।

समाचार लेखक किरण पोखरेलको व्याख्या यस्तो छ- वैद्यको जनविद्रोहको लाइन समेटिएको आफ्नो प्रतिवेदन पारित भएको भोलिपल्टै प्रचण्डले कपालको सिउँदो पनि वैद्यको जस्तो पारेका छन्। दश वर्षे सशस्त्र विद्रोह त्यागी शान्तिप्रक्रियामा आएदेखि नै डा बाबुराम भट्टराईले झैँ कपाल माथितिर फर्काएर कोर्ने गरेका प्रचण्ड शनिबार भने वैद्य कै शैलिमा सिउँदो काढेर सिंहदरबारस्थित संविधान सभा दलको कार्यालयमा देखिए।

सम्बन्ध मात्रै हैन, हेयरस्टाइल पनि टाढिएछ नि बाब्बै !

समाचारले २०६३ असार २ गते पहिलो पटक बालुवाटारमा सार्वजनिक हुँदा प्रचण्डको हेयरस्टाइलमात्र हैन सर्ट पनि बाबुराम कै जस्तो हुने गरेको स्मरण गराएको छ। त्यसरी प्रचण्ड र बाबुरामको वैचारिक अनि लुगा पनि एकै किसिमको लगाएको वैद्यलाई कति पनि मन परेको थिएन रे। अझ रमाइलो टिप्पणी समाचारमा यस्तो छ- गुरु वैद्य र शिष्य प्रचण्डको समीकरणसँगै पार्टीमा अल्पमतमा परेका उपाध्यक्ष बाबुरामको हेयरस्टाइल पनि एक्लिएको छ। माओवादीका कतिपय  नेता कार्यकर्ताहरुले पनि प्रचण्ड कै नक्कल गर्दै कपाल ठाडो पारेर कोर्दै आएका छन्। उनीहले प्रचण्डको बदलिएको यो ‘चिज’लाई कसरी ‘बुझ्ने’ र ‘लिने’ हुन्, थाहा पाउन केही दिन पर्खनै पर्छ। अनि सौन्दर्यविदले कुन स्टाइल मन पराउलान् ?

पुरानो हेयर स्टाइल नै राम्रो !

मलाई भने प्रचण्डको अहिलेको जनविद्रोहवाला हेयरस्टाइल भन्दा लोकतान्त्रिक गणतन्त्रवाला स्टाइल नै सुहाएको लाग्यो। जनविद्रोह भनेको गरेर हुने कुरा पनि होइन, बरु राम्रो काम गरेर, विकास निर्माण र आर्थिक विकासमा ध्यान दिएर दुई तिहाई बहुमत ल्याएर जनता कै मतबाट सत्ता कब्जा गरे भइगो नि, त्यसको लागि कपाल त जता फर्काए नि हुन्छ, दिमाग चाहिँ त्यतातिर फर्काउनु पर्‍यो, कि कसो त ?

mysansar

Read More

Cryosat ice mission returns first science

The Cryosat-2 spacecraft has produced its first major science result.

Radar data from the European satellite has been used to make a map of ocean circulation across the Arctic basin.
Cryosat's primary mission is to measure sea-ice thickness, which has been in sharp decline in recent decades.
But its ability also to map the shape of the sea surface will tell scientists if Arctic currents are changing as a result of winds being allowed to blow more easily on ice-free waters.
"Nobody really knows how the Arctic is going to behave as the ice retreats, but we do anticipate that significant changes will occur," said Dr Seymour Laxon, a Cryosat science team member from University College London, UK.
"This is just the first data, and it shows we now have the tool to monitor what is happening," he told BBC News.

Dr Laxon presented the first Cryosat result in San Francisco at the American Geophysical Union (AGU) Fall Meeting, the world's largest annual gathering of Earth and planetary scientists.
The European Space Agency (Esa) satellite was launched in April.
It carries one of the highest resolution synthetic aperture radars ever put in orbit.
The instrument sends down pulses of microwave energy which bounce off both the top of the Arctic sea-ice and the water in the cracks, or leads, which separate the floes.
By measuring the difference in height between these two surfaces, scientists will be able, using a relatively simple calculation, to work out the overall volume of the marine ice cover in the far north.

HOW TO MEASURE SEA-ICE THICKNESS FROM SPACE

• Cryosat's radar has the resolution to see the Arctic's floes and leads
• Some 7/8ths of the ice tends to sit below the waterline - the draft
• The aim is to measure the freeboard - the ice part above the waterline
• Knowing this 1/8th figure allows Cryosat to work out sea ice thickness

But in sensing the surface of the water, Cryosat becomes a powerful tool also to study ocean behaviour.

And the opening months of observations have enabled the Cryosat team to build a unique map from just the radar echoes bouncing off leads.
This map, displayed at the top of the page, describes what researchers call ocean dynamic topography.
It is the height in metres of the water surface above the gravitational level in the Arctic.
Simply put, it shows where water is piled up, and it is water's desire always to "run down hill" that is a major feature underpinning the direction and speed of currents.
"What we've revealed is the first complete picture of ocean dynamic topography in the Arctic Ocean. All missions previously have had large holes in the middle of their Arctic data because of their orbits, even the American Icesat satellite which did a pretty good job of getting dynamic topography - it only went up to 86 degrees North. Cryosat goes up to 88 degrees North."
'Spin up' In the Northern Hemisphere, ocean currents move clockwise around highs in topography and anti-clockwise around the lows.
Clearly evident therefore in this map (strong red blob) is the Beaufort Gyre, the great clockwise rotation of water that shifts sea-ice around the Arctic.
Also visible are the topographic features related to the Transpolar Drift, which routinely moves sea-ice across the Arctic from the Russian side of the basin; and the East Greenland Current that carries much of the ice that gets exported towards the Atlantic.
The Cryosat team stresses that the map is built from early data and is only a first, static snapshot.
Over the course of the mission, however, this data-set will be improved and provide telling evidence of any changes in Arctic Ocean circulation.
The region has witnessed a dramatic retreat of Arctic sea-ice in summer months, far ahead of what the majority of climate computer models had forecast.
One consequence of the retreat is the potential for open water to "spin up": for the water to start moving faster or in different directions because winds can act on it more easily in the absence of an ice covering.
This could have implications for circulation patterns beyond just the Arctic basin - it could affect sub-Arctic waters, in the Norwegian and Greenland Seas, and ultimately the North Atlantic.
In other words, the climate impacts felt in the Arctic could start feeding back further south.
Model performance Scientists know also that there is now a lot of warm water at depth in the Arctic.
At present, this deep water's energy is not allowed to influence the sea-ice because of a buffer of colder, less dense water lying between it and the floes above.
But if this warm water were made to well up because of wind-driven changes at the surface, it could have a catastrophic impact on the formation and retention of the ice cover.
Cryosat is intended to provide the information to test all these ideas, and to help improve the performance of computer models that are used to try to forecast future climate behaviour.
"The reason we believe all this is important is because we think from models that a retreat of the ice is going to significantly affect the circulation in the Arctic, and Cryosat is the only tool we've got to measure those changes," said Dr Laxon. 

By Jonathan Amos Science correspondent, 

Read More

पढ्दा अन्तै डुल्ने मन

विद्यार्थीहरू सधैँ  परीक्षामा हुन्छन् । विद्यार्थीलाई के लाग्छ भने यो परीक्षा भन्ने कुरा पनि सधैँ आइरहन्छ, कहिल्यै सकिने होइन । विद्यार्थीहरू जति-जति परीक्षा सकिँदै गएको अनुभूति गर्छन्,

त्यति नै परीक्षाले उनीहरूलाई पछ्याइरहेको हुन्छ । विद्यार्थीहरू एकातिर परीक्षासँग डराइरहेका हुन्छन् भने अर्कातिर परीक्षा आइसक्यो भनेर पढ्न त बस्छन् तर मन अन्तै पुग्छ । विद्यार्थीहरू पढ्न बसेको  समयमा आफ्नो मनलाई भने 'कोर्स' सँग असम्बन्धित क्षेत्रमा डुलाइरहेका हुन्छन् । उनीहरू आफ्नो मनलाई पढाइमा केन्दि्रत गर्ने प्रयास त गर्छन् तर थाहा नपाइ आफ्नो 'चुलबुले' मनलाई नियन्त्रण गर्न  भने सकिरहेका हुँदैनन् ।

अध्ययनका बेला मनलाई डुलाउने पक्ष धेरै हुन्छन् । यसमा अहिलेको प्रविधिको पनि ठूलै हात छ । पढिरहेको समयमा आफ्नो सेल फोनमा कुनै साथीको फोन आयो अनि काटियो -मिस कल आयो) अनि त्यही  कल फर्काउने ध्याउन्नमा केही समय पढाइबाट ध्यान बाहिर जान्छ । साथी वा अरू कसैले 'एसएमएस' गर्‍यो भने त्यही म्यासेजमा एकछिन भुल्यो अनि त्यसको 'रिप्लाइ' आफ्नो सेल फोनमा भए नभएको ' चेक' गर्‍यो, नभए आँफैँले कुनै उपयुक्त म्यासेज सिर्जना गर्‍यो अनि पठायो । यो प्रक्रिया एकै पटकमा सकिन सक्छ वा तीन/चार पटक पनि चल्न सक्छ । अन्तमा आफ्नो पढाइ 'डावाँडोल' भएको अनुभव  गरेर उनीहरू फेरि पढ्न बस्छन्, तर एकैछिनमा फेरि अरू कसैको म्यासेज आइसकेको हुन्छ वा मिसकल ।

विद्यार्थीहरूको मन डुलाउने अर्को पक्ष 'सिग्नेचर' पनि हो । जब-जब विद्यार्थीहरू पढ्ने क्रममा लेखेर 'प्राक्टिस' गर्न थाल्छन्, केही बेरमै आफ्नो 'सिग्नेचर' गर्न थाल्छन् । पढाइको एउटा कुरा लेखेर सकिन  नपाउँदै विद्यार्थीहरूले 'सिग्नेचर' गरेर आफ्नो कापी भरेको प्रशस्तै पाइन्छ । 'लोड' परिरहेको समयमा यस्तो कार्यले आनन्द पनि प्रदान गर्छ । जब उनीहरू 'सिग्नेचर' ले आफ्नो कापी भर्छन्, तब आफ्नो ' सिग्नेचर' को मोडलबाट असन्तुष्ट हुँदै आफूलाई फिट हुने कुनै नयाँ 'सिग्नेचर' को डिजाइनतर्फ लाग्छन् । यद्यपि यो प्रक्रिया धेरै समय चल्दैन, विद्यार्थीहरू सतर्क भैहाल्छन् र अनावश्यक कार्य नगरी पढ्नुपर्ने  कुरालाई आत्मसात गर्न खोज्छन् तर यो कुरालाई आत्मसात गर्नुअघि नै मन पढाइबाट अन्तै बहकिइसकेको हुन्छ ।

त्यस्तै विद्यार्थीहरू परीक्षा मुखमा आएको समयमा चित्रहरू पनि सिर्जना गर्छन् । पढिरहेको समयमा कलम समायो अनि नानाथरीका चित्र बनायो अनि त्यसैमा हाँगा-बिँगा थप्यो । यस्ता चित्र पढाइसँग कमै  सम्बन्धित हुन्छन् । विद्यार्थीहरूले आफैँलाई वा आफूलाई मन पर्ने कसैलाई कल्पना गरी त्यसलाई चित्रमा उतार्ने प्रयास गर्छन् अनि आफूलाई कोही मन पर्दैन भने त्यो व्यक्तिलाई नराम्रो देखाउने खालका चित्र  कोर्न पनि उनीहरू तल्लीन हुन्छन् । जे होस्, विद्यार्थीले पढाइको समयमा पुस्तकबाट केही समय टाढा रहेर सन्तुष्टि प्राप्त गर्ने वा असन्तुष्टि पोख्ने प्रयत्न गरिरहेका हुन्छन् ।

विद्यार्थीहरू परीक्षाको समयमा आफ्नो 'टेक्स्ट बुक' बाहेकका अन्य पुस्तक पढ्न पनि मन पराउँछन् । परीक्षा नजिकिँदै जाँदा कविता, कथा, उपन्यास तथा निबन्धका पुस्तकहरू पढ्न विद्यार्थीले विशेष रुचि  राखेको पाइन्छ । खासमा यस्ता पुस्तक कहिल्यै नपढ्ने, पढ्न मन नपराउनेले समेत परीक्षाको समयमा मन पराउने र पढ्ने गरेको देख्न सकिन्छ । परीक्षा 'बोझ' सरह लागिरहेको स्थितिमा यस्ता पुस्तक निकै  'इन्ट्रेस्टिङ' लाग्ने विद्यार्थीहरू बताउँछन् । जे-जसरी होस्, विद्यार्थीहरू अध्ययनको 'लोड' बाट केही रिलिफ लिने प्रयत्न गर्दै अन्य कुराप्रति आफ्नो मन डुलाइरहेका हुन्छन् ।

विद्यार्थीहरू परीक्षा नजिकिएको समयमा आफ्नो पढाइबाट केही टाढा जाने प्रयास गरिरहेका हुन्छन् । उल्लेखित कुराबाहेक विद्यार्थीहरू मन बहलाउने साधनका रूपमा टेलिभिजन, कम्प्युटर आदि पनि प्रयोग  गर्छन् । उनीहरू कुनै कुरामा योजना बनाएर नै लाग्छन् भने कुनैमा थाहा नपाइ पनि लागिरहेका हुन्छन् । विद्यार्थीहरू पढाइ बिग्रन्छ भनेर यस्ता कुराबाट सतर्क नै हुन्छन्, तर कहिलेकाहीं थाहा नपाएर लामो  समय 'किल' पनि हुन सक्छ । परीक्षाको समयमा मन अलिअलि चुलबुल हुनु स्वभाविक हो, यदि चुलबुले मनलाई आफ्नो नियन्त्रणमा राख्न सकियो भने आशातीत प्रगति गर्न सकिन्छ ।

उत्कृष्टता कसरी हासिल गर्ने ?

नियमित अध्ययन गर्ने विद्यार्थीले परीक्षाको समयमा अत्तालिनु पर्दैन । विषयगत पाठ्यक्रमको तालिका वनाएर अध्ययन गर्नु राम्रो हुने शिक्षकहरू बताउँछन् । आफूलाई अप्ठ्यारो लाग्ने विषयमा बढी मेहनत  गर्नुपर्ने भए पनि सजिलो लाग्ने विषयलाई बेवास्ता गर्नु हुँदैन । कक्षा १० मा अध्ययनरत विद्यार्थीहरूले केही महिनापछि एसएलसी परीक्षा दिनेछन् ।

सेन्टअप परीक्षालाई एसएलसीको पूर्वअभ्यासका रूपमा लिने गरिएको छ । एसएलसी मात्र होइन, विद्यार्थीका लागि हरेक परीक्षा उत्तिकै महत्त्वपूर्ण र संवेदनशील हुन्छ । यद्यपि विद्यार्थीहरू एसएलसी परीक्षालाई  बढी नै गम्भीरतापूर्वक लिन्छन् । यसले उनीहरूमा एक किसिमको भय उत्पन्न गरिदिन्छ । एसएलसी परीक्षालाई 'फलामे ढोका'का रूपमा अथ्र्याउने गरिएकाले पनि विद्यार्थीहरू यो परीक्षादेखि बढी नै आतंकित  भएको पाइन्छ । विद्यार्थीले एसएलसीलाई पनि अन्य नियमित परीक्षाकै रूपमा हेर्नुपर्छ र सहज भएर परीक्षा दिनुपर्ने शिक्षकहरूको सुझाव छ । लिटल एन्जल्सका पि्रन्सिपल मुकुन्दराज शर्मा भन्छन्- 'हरेक  परीक्षा विद्यार्थीका लागि उत्तिकै महत्त्वपूर्ण हुन्छ ।' 

कतिपय विद्यार्थी जसरी भए पनि एसएलसीमा बढी अंक हासिल गर्ने सोच राख्छन् । परीक्षामा धेरै अंक हासिल गर्नु राम्रो हो, तर अध्ययनबिना हासिल गरेको अंकको कुनै अर्थ हुँदैन । कतिपय विद्यार्थीले  एसएलसीमा ८५ प्रतिशतसम्म अंक हासिल गरेर पनि उच्च शिक्षाका लागि प्रवेश परीक्षामा अनुत्तीर्ण भएको उदाहरण पाइन्छ । त्यसैले धेरै अंक हासिल गर्ने दौडमा लाग्नुभन्दा आफूले पढ्नुपर्ने विषय बुझेर  अध्ययन गर्नु उपयुक्त हुन्छ । पढ्नुपर्ने विषयलाई बुझेर मौलिक जवाफ दिन सक्नुपर्छ ।

पाठ घोकेको भरमा हुबहु जवाफ दिएर परीक्षा त उत्तीर्ण गर्न सकिन्छ, आफ्नो बौद्धिक क्षमताको विकास गर्न सकिँदैन । अतः बौद्धिक क्षमता नभए जतिसुकै अंक हासिल गरे पनि व्यावहारिक जीवनमा सधैं  फेल भइन्छ । शर्मा भन्छन्- 'विद्यार्थीले परीक्षामा हासिल गरेको अंकले उनको बौद्धिकता मापन गर्छ भन्ने छैन ।' त्यसैले उच्च अंक प्राप्त गर्ने उद्देश्यले मात्र होइन, पढेको पाठलाई ग्रहण गर्ने गरी अध्ययन  गर्नुपर्छ । यसरी अध्ययन गर्ने विद्यार्थीका लागि कुनै पनि परीक्षा 'फलामे ढोका' वन्दैन ।

कुनै पनि पाठ पढिसकेपछि कति ग्रहण गरियो भनेर आफैंले परीक्षण गर्न सकिन्छ । परीक्षा दिएकै शैलीमा आफैंले प्रश्नहरू बनाएर अध्ययन गरेको पाठको जवाफ दिने अभ्यास गर्नु निकै राम्रो हुने नोबल एके डेमीका अध्यक्ष सुरेन्द्र श्रेष्ठ बताउँछन् । 'अध्ययनको यो प्रभावकारी शैली हो,' श्रेष्ठ भन्छन्- 'पढेको भन्दा लेखेको कुरा छिटै ग्रहण गर्न सकिन्छ ।' लेख्ने अभ्यासले परीक्षामा निकै सहयोग पुग्छ । यसैबेला छिट्टै  लेख्न र अक्षर सुधार्न सकिन्छ । एकचोटि ध्यान दिएर पाठ पढ्ने, पढेको पाठबाट आफैंले प्रश्न बनाउने र त्यसको जवाफ दिने अभ्यास गर्नु लाभदायक हुने शिक्षकहरूको सुझाव छ । कुन-कुन विषयलाई कति  समय दिने हो, सोहीअनुसार रुटिन बनाए पढ्न सजिलो हुन्छ । यसले विद्यार्थीमा समयको महत्व पनि बोध हुन्छ ।

कक्षा १० मा अध्ययनरत विद्यार्थीहरूले पि्र-टेस्ट अगाडिदेखि नै रुटिन बनाएर पढ्नुपर्ने शिक्षकहरू बताउँछन् । गणित, ऐच्छिक गणित, विज्ञान तथा अर्थशास्त्र विषयमा गर्नुपर्ने हिसाबको अभ्यास राति गर्न  सकिन्छ । सुत्नुअघिको समयमा खासै हतार नहुने भएकाले धेरै समय लाग्ने यस्ता विषयहरू अध्ययन गर्नुपर्छ । हिसात्र गर्दा मस्तिष्क सक्रिय हुने भएकाले अल्छी र निद्रा लाग्ने समस्या पनि हुँदैन । धेरैजसो  विद्यार्थी अप्ठ्यारा विषयमात्र अध्ययन गर्ने र सजिलो लाग्ने विषय नहेर्ने खालका हुन्छन् । यसरी सजिलो विषयलाई बेवास्ता गर्नु राम्रो नहुने शिक्षकहरू बताउँछन् । सजिलो लाग्ने विषय अध्ययनका लागि पनि  समय निकाल्नुपर्छ ।

अध्ययन गर्दा अनावश्यक तनाव लिनुहुँदैन । मानसिक तनाव झेलिरहेका बेला अध्ययन गरेको कुरा ग्रहण गर्न सकिँदैन । यसले समयको बर्बाद मात्र हुन्छ । शिक्षकहरूका अनुसार बाह्य तनावबाट मुक्त भएर  मस्तिष्कलाई खुला राखेर अध्ययन गर्न बस्नुपर्छ । पाठमा मात्र ध्यान केन्दि्रत गर्नुपर्छ । यसका लागि अध्ययन कोठा पनि अनुकूल हुनुपर्छ । होहल्ला एवं दुर्गन्धयुक्त कोठामा बस्दा पाठमा ध्यान लगाउन सकिँदै न । त्यसैले अध्ययनका लागि छुट्टै कोठा बनाउनु राम्रो हुन्छ । छुट्टै कोठा नहुनेहरूले पनि अध्ययन गर्ने कोठामा आफूलाई बाधा पुग्ने वस्तुहरू राख्न हुँदैन । 

दुई वा तीन जना विद्यार्थी बसेर छलफलको शैलीमा अध्ययन गर्ने विधिलाई पनि प्रभावकारी मानिन्छ । यसले एक-अर्कामा भएको ज्ञान आर्जन गर्न सकिन्छ । पाठ्यपुस्तक मात्र ज्ञानको स्रोत होइन, त्यसैले  पाठ्यपुस्तकमा मात्र सीमित भएर होइन, अन्य स्रोतबाट पनि सम्बन्धित विषयको अध्ययन गर्नुपर्छ । पत्रपत्रिका, रेडियो, टेलिभिजन तथा विज्ञहरू ज्ञानका स्रोत हुन् । आफ्नै सहपाठीहरूको ज्ञान पनि आदान- प्रदान गर्न सकिन्छ । अध्ययन गर्ने विद्यार्थीले कुनै पनि कुरामा खुम्चिएर होइन, खुला रूपमा ज्ञान आर्जन गर्नु उपयुक्त हुन्छ । यसरी आर्जन गरिएको ज्ञानले एउटा परीक्षामात्र पार गराउँदैन व्यावहारिक जीवनमै  पनि सघाउ पुर्‍याउँछ ।

केही जानकारी

• रुटिन बनाएर अध्ययन गर्ने ।
• अप्ठ्यारा मात्र होइन, सजिला विषयलाई पनि महत्त्व दिने ।
• लेख्दै अध्ययन गर्ने ।
• अध्ययन गरेको कुरा कति ग्रहण गरियो, मनन गर्ने ।
• आफैंले आफ्नो परीक्षा लिने ।
• सम्बन्धित विषयमा केन्दि्रत रहेर साथीहरूसँग छलफल गर्ने ।
• पाठ्यपुस्तक मात्र होइन, अन्य स्रोतबाट पनि ज्ञान आर्जन गर्ने ।

sapthahik

Read More

एसएलसी प्र्रश्नपत्र भारतमै छाप्न सुझाब

एसएलसी प्रश्नपत्र छपाइ अध्ययन टोलीले आफ्नो प्रतिवेदन शिक्षामन्त्री सवेन्द्रनाथ शुक्ललाई बुझाएको छ　। गत साता बुझाइएको प्रतिवेदनमा यस वर्ष पनि भारतमै प्रश्नपत्र छाप्न सुझाब दिइएको छ　।

सरकारी गोप्य सामग्री छपाउने प्रयोजनका लागि करोडौँको सेक्युरिटी प्रेस ल्याए पनि संक्रमणकाल रहेको र गोपनीयता रहने सम्भावना नदेखिएको भन्दै प्रतिवेदनमा सकभर नेपालमा एसएलसी परीक्षाको प्रश्नपत्र नछाप्न सुझाब दिइएको हो　।

संसद्को लेखासमिति र अख्तियार दुरुपयोग अनुसन्धान आयोगले समेत प्रश्नपत्र नेपालमै छाप्ने व्यवस्था गर्न निर्देशन दिएको थियो　। लेखासमिति र आयोगको निर्देशनपछि शिक्षा मन्त्रालयले प्रश्नपत्र छपाइ अध्ययनका लागि पूर्वशिक्षासचिव जयराम गिरीको संयोजकत्वमा टोली गठन गरेको थियो　।

अध्ययन टोलीले नेपालमा छपाइको सम्भावना रहेका करिब एक दर्जन निजी, जनक शिक्षा सामग्री केन्द्र, त्रिवि प्रेस तथा मुद्रणालय विभागको प्रेसको अध्ययन गरेको थियो　। अध्ययन टोलीलाई उद्धृत गर्दै शिक्षा मन्त्रालयका एक अधिकारीले भने, 'एसएलसीको प्रश्नपत्र छाप्न सक्ने क्षमता भएका प्रेस धेरै छन्, तर गोपनीयता कायम गर्न सक्ने अवस्था देखिएन　।'

देशको संक्रमणकालीन अवस्थाका कारण सकभर नेपालमा प्रश्नपत्र नछाप्न र छाप्नैपर्ने अवस्थामा सादा पोसाकका सुरक्षाकर्मी खटाउनुपर्ने र 'लिकेज'का सम्भावना भएका ठाउँ टाल्नुपर्ने सुझाब अध्ययन-टोलीको छ　। यसका लागि जनक शिक्षामा सिसिटिभी, कन्ट्रोलरुमलगायत सुरक्षा संयन्त्रको व्यवस्था गर्नुपर्ने र साथै, छपाइमा सकभर निरक्षर वा कम साक्षर व्यक्तिलाई प्रयोग गर्नुपर्ने सुझाब पनि टोलीको प्रतिवेदनमा छन्　। तर, एकै साथ सम्पूर्ण प्रश्नपत्र छाप्ने जिम्मेवारी जनक शिक्षालाई दिन नहुने सुझाब प्रतिवेदनमा उल्लेख छ　। प्रतिवेदनमा भनिएको छ, 'सुरुका वर्षहरूमा नेपालमा थोरै संख्यामा प्रश्नपत्र छाप्नुपर्दछ　। सुरक्षा र गोपनीयता कायम हुन सके क्रमशः भारतमा छाप्न लैजान छाड्नुपर्दछ　।'

एसएलसी परीक्षाको प्रश्नपत्र विदेशमा छाप्ने गरिएकोप्रति असन्तुष्टि जनाउँदै माध्यमिक शिक्षा सहयोग कार्यक्रममार्फत विदेशी दाताहरूले १६ करोड रुपैयाँ दिएका थिए　। सो रकमबाट ल्याइएको शैक्षिक सुरक्षण छापाखाना -एजुकेसनल सेक्युरिटी प्रेस) जनक शिक्षामा तीन वर्षअघि नै स्थापना गरिएको थियो　। सो प्रेसले हाल पाठ्यपुस्तक छाप्ने गरेको छ　।

सार्वजनिक लेखासमितिले सांसद लालमणि चौधरीको संयोजकत्वमा गठन गरेको जनक शिक्षा केन्द्रसम्बन्धी अध्ययन उपसमितिको प्रतिवेदनमा केन्द्रकै सेक्युरिटी प्रेसमा प्रश्नपत्र र उत्तरपुस्तिका छाप्नुपर्ने सुझाब दिइएको छ　।

शिक्षासचिव तथा एसएलसी परीक्षा बोर्डका अध्यक्ष शंकरप्रसाद पाण्डेले प्रश्नपत्र छपाइ अध्ययन टोलीको प्रतिवेदन कार्यान्वयनबारे सरोकारवालासँग छलफल गरिरहेको बताए　। उनले टिप्पणीका लागि प्रतिवेदन परीक्षा नियन्त्रण कार्यालयमा पठाइसकेको जानकारी दिए　। उनले आफूहरू पनि सधैँ विदेशमा गइरहनुहुँदैन भन्ने पक्षमा रहेको बताए　।

जनक शिक्षाका प्रबन्ध सञ्चालक रामचन्द्र सिलवालले छपाइमा सुरक्षा दिन आफूहरू तयार रहेको बताउँदै आएका छन्　। भारतमै छपाएर ल्याए पनि प्रश्नपत्र 'आउट' हुँदा आपतकालीन अवस्थामा जनक शिक्षामा छपाउने र अरू वेला सुरक्षा हुँदैन भन्नु गलत भएको उनले बताए　।

१० चैतबाट एसएलसी परीक्षा
०६७ को एसएलसी परीक्षा १० देखि १८ चैतसम्म सञ्चालन हुने भएको छ　। शुक्रबार बसेको परीक्षा बोर्ड बैठकले परीक्षा मितिको निर्णय गरेको परीक्षा नियन्त्रक सूर्यप्रसाद गौतमले जानकारी दिए　। उनका अनुसार पहिलो दिन अंग्रेजी विषयको परीक्षा सञ्चालन हुनेछ　। परीक्षाको तालिका एक-दुई दिनमा सार्वजनिक हुने उनले बताए　।


भवानीश्वर गौतम

Read More